26 Απρίλη 1937... Ο βομβαρδισμός της Γκουέρνικα από τους ναζί...

Ενώ μαίνεται ο ισπανικός Εμφύλιος, η αεροπορία των ναζί, σε συνεννόηση με τον Φράνκο, ισοπεδώνει την Γκουέρνικα, μια μικρή πόλη στη χώρα των Βάσκων. 
Στο βομβαρδισμό σκοτώθηκαν 1.650 άνθρωποι και ισοπεδώθηκε το 70% της πόλης με 32 
τόνους εκρηκτικά.
Εμπνευσμένος από αυτή την τραγωδία, ο μεγάλος ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο, ζωγραφίζει τον διάσημο πίνακά του, την "Γκουέρνικα". Αυτός ο τεράστιος καμβάς (3,49 x 7,77 μ.) περι-γράφει την απανθρωπιά, την απόγνωση του πολέμου και τη βιαιότητα του φασισμού.
Η Γκουέρνικα ήταν παραγγελία της δημοκρατικής κυβέρνησης της Ισπανίας για μια έκθε-
ση στο Παρίσι το 1937. 

Γαλλία... «Νέο» μόνο το περιτύλιγμα...

Η οξυμένη «κινητικότητα» στον αστικό πολιτικό χάρτη της Γαλλίας αποτυπώνεται σε στοιχεία όπως :

Η «δυναμική εμφάνιση» υποψηφίων όπως ο Μακρόν, που - κατά πολλούς αναλυτές - «μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν άγνωστοι», που στο πρόγραμμά τους αποτυπώνουν τον προβληματισμό του ντόπιου κεφαλαίου για τους όρους συμμετοχής στις συμμαχίες που μέχρι σήμερα ιεραρχούσε (καταρχήν την ΕΕ) και την αποφασιστικότητα να διεκδικήσει ενεργότερο «ρόλο», προσδοκώντας ανάκτηση εδάφους που η γαλλική πλουτοκρατία έχει χάσει στο φόντο της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης.

Η συνεχιζόμενη ενίσχυση του Εθνικού Μετώπου (Front National - FN) της Μαρίν Λεπέν, που στον α' γύρο συγκέντρωσε 7.658.990 ψήφους (αριθμό ρεκόρ στην ιστορία του), ενώ στον α' γύρο των εκλογών του 2012 είχε πάρει 6.421.426. Το FN κερδίζει έδαφος και εξαι-τίας της αυξανόμενης δυσαρέσκειας των εργατικών - λαϊκών μαζών για την κυρίαρχη πο-λιτική, μετά από μια προσπάθεια να φιλοτεχνήσει ένα πιο «πατριωτικό» προφίλ, απομα-κρύνοντας τα «πιο ακραία στοιχεία» (βλ. «κόντρα» της Μαρίν Λεπέν με τον πατέρα της 
Ζαν Μαρί). Η άνοδός του εκφράζει καταρχήν το βαθύ προβληματισμό μεγάλων μερίδων 
της αστικής τάξης για το πώς καλύτερα θα υπερασπιστεί τα στρατηγικά της συμφέροντα 
και εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο διεργασιών στην ΕΕ, όπου σε διάφορες χώρες δυναμώνει το αστικό ρεύμα του ευρωσκεπτικισμού.

Το γεγονός ότι οι υποψήφιοι του Σοσιαλιστικού Κόμματος (Parti Socialiste - PS) και της «παραδοσιακής δεξιάς» (την οποία σήμερα εκφράζουν οι Ρεπουμπλικάνοι) αποκλείστη-
καν από τον β' γύρο, μετά από δεκαετίες εναλλαγής τους στην αστική εξουσία.
Ειδικά για το PS, εδώ και καιρό πολλοί εμφανίζουν την πορεία του να ακολουθεί αυτή 
του ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι τυχαίο ότι κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης Ολάντ (και του PS), όπως ο υπουργός Άμυνας Ζαν Υβ Λε Ντριάν, όχι απλά στήριξαν αλλά δραστηριοποιήθη-
καν ανοιχτά υπέρ της υποψηφιότητας Μακρόν.

Ενδεικτικές είναι και υποψηφιότητες όπως αυτή της «Ανυπότακτης Γαλλίας» του Μελαν-σόν, που μέσα από έναν πιο «αριστερό» λόγο πρόβαλαν αντίστοιχους προβληματισμούς 
για τη συμμετοχή στις λυκοσυμμαχίες όπου σήμερα παραμένει η Γαλλία (εκφράζοντας ανησυχία π.χ. για την απώλεια της «στρατιωτικής και διπλωματικής ανεξαρτησίας» της, επιχείρημα με το οποίο προτείνουν σταδιακή αποχώρηση από το ΝΑΤΟ). Αυτά βέβαια, αφού πρώτα διακρίθηκαν σημαντικά στην υπόθεση ενσωμάτωσης του λαϊκού κινήματος 
και μέσα από πόστα της ευρωπαϊκής λυκοσυμμαχίας (π.χ. το Μέτωπο της Αριστεράς πρωτοστάτησε στη δημιουργία του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς).

Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι η Γαλλία έχει μπει σε μια περίοδο εντατικών διεργασιών
 για τη διασφάλιση πολιτικού προσωπικού ικανότερου να προστατέψει τα γενικά συμφέ-ροντα της άρχουσας τάξης. Η διαδικασία αυτή θα ενταθεί εν όψει και των βουλευτικών εκλογών που θα γίνουν στις 11 και στις 18 Ιούνη (α' και β' γύρος αντίστοιχα).
Βέβαια αυτές οι αλλαγές δεν εγκυμονούν τίποτα θετικό για τα λαϊκά συμφέροντα. 
Αφορούν μόνο τη θωράκιση της εξουσίας των εκμεταλλευτών του λαού και την καλύτερη προετοιμασία των επόμενων αντιλαϊκών επιθέσεων. Άλλωστε, πάνε μόνο πέντε χρόνια 
που και ο τότε υποψήφιος του PS, Φρανσουά Ολάντ, επικρατούσε του «δεξιού» Σαρκοζί 
και προβαλλόταν ως δήθεν «νέος άνεμος της Ευρώπης». Τα όσα έγιναν στο διάστημα 
2012 - 2017 απέδειξαν ότι, για να είναι κάτι αληθινά «νέο» και «εναλλακτικό» από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων, πρέπει να έρχεται σε ρήξη με τα μονοπώλια και την εξουσία τους.

*Απόσπασμα από άρθρο στο Ριζοσπάστη (25 Απρίλη 2017)

«Επανάσταση των Γαρυφάλλων» στην Πορτογαλία...

25 Απρίλη 1974... Ξεκινά η «Επανάσταση των Γαρυφάλλων» στην Πορτογαλία, μετά από την ανατροπή της δικτατορίας που διαρκούσε από το 1926 από το «Κίνημα των Ενόπλων Δυνάμεων».
Με τη μαζική είσοδο των λαϊκών μαζών στο προσκήνιο πήρε χαρακτηριστικά λαϊκής επανάστασης και πυροδότησε βαθιούς μετασχηματισμούς στην πορτο-γαλική κοινωνία και σήμαναν την απελευθέρωση των αποικιών. 
Στις 25 Νοεμβρίου 1975 όμως επικράτησε η αντεπανάσταση.

*Αναδημοσίευση από το 902.gr

Διαχρονικά, ο ρόλος του κράτους... (Φρίντριχ Ένγκελς)...

"... Η κοινωνία που μέχρι σήμερα κινείται μέσα στις ταξικές αντιθέσεις έχει ανάγκη από το Κράτος, δηλαδή από μια οργάνωση τής κάθε φορά εκμεταλ-λεύτριας τάξης, ώστε να μπορεί να διατηρεί τις εξωτερικές συνθήκες παρα-
γωγής, και ειδικά και κύρια για να κρατάει την τάξη που εκμεταλλεύεται κά-
τω από συνθήκες καταπίεσης αντίστοιχες με τον εκάστοτε τρόπο παραγωγής (δουλεία, δουλοπαροικία ή φεουδαρχική εξάρτηση, μισθωτή εργασία).
Το Κράτος ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος ολόκληρης της κοινωνίας, η σύν-
θεσή της σ' ένα ορατό σώμα, μα αυτό μόνο για όσον καιρό ήταν το Κράτος 
της τάξης, η οποία στην εποχή της εκπροσωπούσε ολόκληρη την κοινωνία : 
στην αρχαιότητα είναι το Κράτος των πολιτών που είναι δουλοκτήτες, στο Μεσαίωνα των φεουδαρχών ευγενών, στην εποχή μας της αστικής τάξης. 
Όταν θα κατορθώσει να γίνει πραγματικά ο αντιπρόσωπος ολόκληρης της κοινωνίας, θα γίνει από μόνο του περιττό..."

*Απόσπασμα από το έργο του Φρίντριχ Ένγκελς ''Σοσιαλισμός, Ουτοπικός και Επιστημονικός'', σελίδα 133

Πάντα με σεβασμό και ήθος...

24 Απρίλη 1945... Γενική απεργία και εξέγερση στο Μιλάνο...

Η Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης της Βόρειας Ιταλίας εκδίδει διάταγμα 
για την ίδρυση συμβουλίων διεύθυνσης των εργοστασίων.

Νέα τραγωδία στο Αιγαίο... Στους 16 οι νεκροί από το ναυάγιο στη Λέσβο...

Ανεβαίνει δραματικά ο αριθμός των θυμάτων από το ναυάγιο σκάφους με πρόσφυγες ανοιχτά της Λέσβου. Ο συνολικός αριθμός των νεκρών που έχουν περισυλλεγεί στα 
ελληνικά και στα τουρκικά χωρικά ύδατα ανέρχεται σε 16.
Συγκεκριμένα, από τις ελληνικές λιμενικές αρχές και σκάφη της «Frontex» έχουν ανα-
συρθεί εννέα σοροί (έξι γυναίκες, δύο άνδρες και ένα παιδί), ενώ άλλες επτά σορούς 
έχει περισυλλέξει η τουρκική ακτοφυλακή.
Επίσης έχουν περισυλλεγεί ζωντανές δύο γυναίκες, εκ των οποίων η μία σε προχωρη-
μένη εγκυμοσύνη.

Η μία γυναίκα που διασώθηκε, δήλωσε ότι το σκάφος ξεκίνησε νωρίς το πρωί από πα-
ραλία απέναντι από τη Λέσβο και ανατράπηκε για άγνωστους λόγους. Η ίδια ανέφερε 
πως επέβαιναν συνολικά 25 άνθρωποι.

*Αναδημοσίευση από το 902.gr

Εμείς για αυτό αγωνιζόμαστε... αυτό απαιτούμε...

Ανακοίνωση του ΚΚΕ για την 1η Μάη...

Αντλούμε δύναμη από την ιστορική πείρα, οργανώνοντας τους σύγχρονους 
αγώνες της εργατικής τάξης, τη συμμαχία της με τα άλλα λαϊκά στρώματα, 
ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου, στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και 
τους πολέμους, για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών.

Καλούμε την εργατική τάξη, τον λαό να γυρίσουν την πλάτη στην κοινή προ-
σπάθεια κυβέρνησης και αστικών κομμάτων, να υποτάξουν τον λαό στον 
«εθνικό στόχο» της επιστροφής στην καπιταλιστική ανάπτυξη. Να απομο-
νώσουν αποφασιστικά τη ναζιστική Χρυσή Αυγή.

Καλούμε σε συμπόρευση με το ΚΚΕ ιδιαίτερα όσους δεν αποδέχονται τη ση-
μερινή κατάσταση, δεν υποκύπτουν στη μοιρολατρία και τον συμβιβασμό, 
για να αναγεννηθεί το εργατικό κίνημα, να συγκροτηθεί μια μεγάλη Κοινω-
νική Συμμαχία ενάντια στον καπιταλισμό και τα μονοπώλια.

23 Απρίλη 1827... Πεθαίνει χτυπημένος από εγγλέζικο βόλι ο λαϊκός αγωνιστής και Αρχιστράτηγος της επαναστάτης του 1821 Γεώργιος Καραϊσκάκης...

23 Απρίλη 1889... Γεννιέται ο λογοτέχνης Βασίλης Ρώτας...

Ο Βασίλης Ρώτας ανήκει σε κείνους τους πνευματικούς ανθρώπους που έθεσαν ως 
κυρίαρχο της ζωής τους την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, σε εκείνους που αφοσιώθηκαν 
και αγωνίστηκαν για τα ιδανικά του Μαρξισμού - Λενινισμού, στην πανανθρώπινη ιδεολογία που σταθερά και αποφασιστικά διδάσκει το ΚΚΕ. Έδωσε σκληρές μάχες, υποστήριξε τις αξίες, υπηρέτησε στον αγώνα για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, υποστηρίζοντας στην πράξη τον κοινωνικό ρόλο του καλλιτέχνη.
Στην πολιτιστική και ειδικά στη θεατρική δραστηριότητα που ανέπτυξε το ΕΑΜικό 
κίνημα, με την Παιδεία και την Τέχνη να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ιδεο-
λογική και πολιτική διαπαιδαγώγηση των ανθρώπων προς την κοινωνική αλληλεγγύη 
και ισότητα, τη συλλογική και εθελοντική δράση εκατοντάδων χιλιάδων ανδρών, γυ-
ναικών και παιδιών, η συμβολή του Βασίλη Ρώτα υπήρξε καθοριστική. Με σύμφωνο 
το ΕΑΜ, το 1942, ίδρυσε το Θεατρικό Σπουδαστήριο, «νόμιμο καταφύγιο» για τους ΕΠΟΝίτες. Το θέατρο του Ρώτα έγινε βήμα προβληματισμού και συνειδητοποίησης, 
όπου νέοι μάθαιναν για το θέατρο και συμμετείχαν σε αντιστασιακές εκδηλώσεις, 
με παραστάσεις σε θέατρα, πλατείες, δρόμους, και κείμενα που εξύψωναν το λαϊκό φρόνημα, ενώ οι εισπράξεις πήγαιναν στο ταμείο του αγώνα.
Την ίδια εποχή, στην ελληνική επαρχία αναπτύσσεται ένα νέο είδος θεάτρου, που 
υπηρετεί τους σκοπούς του αντιστασιακού αγώνα. Το «Θέατρο του βουνού». 
Το καλοκαίρι του 1944 ο Βασίλης Ρώτας μεταφέρει το πνεύμα θεάτρου στα βουνά. 
Με υπόδειξη της ΠΕΕΑ ιδρύει το «Θεατρικό όμιλο της ΕΠΟΝ Θεσσαλίας», ανταπο-κρινόμενος στο επίμονο αίτημα των αγωνιστών για θέατρο. Το θίασο αποτελούν επαγγελματίες ηθοποιοί, αλλά και ερασιτέχνες από τους αντάρτες. Μεταξύ αυτών, 
ο συγγραφέας Γεράσιμος Σταύρου, ο ηθοποιός Γιώργος Δήμας, οι Βάσης και Άννα 
Ξένου, ο Νικηφόρος Ρώτας, ο Αλ. Ξένος.

*Αναδημοσίευση από το 902.gr

Δεν είναι το μέλλον της Γης ο καπιταλισμός...

Η σχέση των κομμουνιστών με τα συνδικάτα... (Β.Ι.Λένιν)...

"...Μερικά αντιδραστικά σημάδια, κάποια συντεχνιακή στενότητα, κάποια τάση προς την άρνηση της πολιτικής, κάποιο πνεύμα ρουτίνας κτλ. Πουθενά όμως στον κόσμο η ανάπτυξη του προλεταριάτου δεν έγινε και δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς, παρά μόνο μέσω των συνδικάτων, με την αλληλεπίδραση των συνδικάτων και του κόμματος της εργατικής τάξης. Η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από το προλεταριάτο είναι ένα γιγάντιο βήμα προς τα μπρος του προλεταριάτου, σαν τάξης, και το κόμμα είναι υποχρεωμένο να διαπαι­δαγωγήσει ακόμα πιο πολύ και με καινούριο τρόπο, κι όχι μόνο με τον παλιό, τα συνδικάτα κι ακόμη να τα καθο-δηγεί και να μην ξεχνά παράλληλα ότι τα συνδικάτα μένουν και θα μείνουν πολύ καιρό το απαραίτητο "σχο­λείο του κομμουνισμού" και το προπαρασκευαστικό σχολείο για τους προλετάριους για να πραγματοποιήσουν τη δικτατορία τους..."

*Από τα Άπαντα του Β.Ι.Λένιν... Τόμος 41, σελίδα 33