Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

22 Μάη 1963... Κράτος και παρακράτος προχωρούν σε δολοφονική επίθεση κατά του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη, στη Θεσσαλονίκη...

Ο Γρηγόρης Λαμπράκης χτυπήθηκε με λοστό στο κεφάλι από τον Μανώλη Εμμανουηλίδη, που επενέβαινε σε τρίκυκλο το οποίο οδηγούσε ο Σπύρος Γκοτζαμάνης. Και οι δύο ήταν άνθρωποι του υποκόσμου, μέλη της αντικομμουνιστικής οργάνωσης Καρφίτσα, την οποία καθοδηγούσε η χωροφυλακή και η Ασφάλεια Θεσσαλονίκης. Η επίθεση με το τρίκυκλο έγι-
νε αμέσως μετά από τη συγκέντρωση που είχε οργανώσει στην πόλη η τοπική οργάνωση 
της ΕΕΔΥΕ, στα γραφεία του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος.
Λίγα μέτρα μακρύτερα, στη διάρκεια αντισυγκέντρωσης, χτυπήθηκε επίσης από τραμπού-κους ο βουλευτής Καβάλας της ΕΔΑ και στέλεχος του ΚΚΕ Γιώργης Τσαρουχάς, που στη διάρκεια της Χούντας δολοφονήθηκε στην Ασφάλεια μετά από βασανιστήρια. Ο ίδιος ο Λαμπράκης θα χάσει τη μάχη με τη ζωή στις 27/5 στο νοσοκομείο «ΑΧΕΠΑ» όπου είχε μεταφερθεί σε κωματώδη κατάσταση μετά την επίθεση.

*Ο Γρηγόρης Λαμπράκης ήταν παλιός βαλκανιονίκης, υφηγητής της Ιατρικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, συνεργαζόμενος βουλευτής με την ΕΔΑ και ηγετική μορφή
του κινήματος της Ειρήνης (αντιπρόεδρος της ΕΕΔΥΕ και ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Βαλκανική Συνεννόηση).

Ο "αριστερός" υπουργός της "αριστερής" κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης, διαφημίζει σε ενεργειακούς ομίλους τις «επενδυτικές προοπτικές» της Ελλάδας...

Tις «επενδυτικές ευκαιρίες» που προσφέρει η Ελλάδα στους μονοπωλιακούς ομίλους 
που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ενέργειας ανέλυσε ο αντιπρόεδρος της κυ-βέρνησης, Γ. Δραγασάκης, σε εκπροσώπους των Ελληνικών Πετρελαίων (ΕΛΠΕ), της «ExxonMobil» και της «Total».

Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι τρεις όμιλοι θα εκδηλώσουν ενδιαφέρον να αναλάβουν 
την έρευνα και παραγωγή πετρελαίου σε συγκεκριμένες περιοχές της Ελλάδας, προχω-ρώντας στη σύσταση κοινοπραξίας.

Σύμφωνα με ανακοίνωσή της αντιπροεδρίας, ο Γ. Δραγασάκης «ενημέρωσε για τη δια-δικασία μετάβασης της ελληνικής οικονομίας, από την ύφεση στην ανάπτυξη, καθώς και 
για την στρατηγική εξόδου της χώρας από τα μνημόνια, τονίζοντας τις ισχυρές επενδυ-
τικές προοπτικές της Ελλάδας».
Επισήμανε επίσης, ότι «η κυβέρνηση εξετάζει με συστηματικό τρόπο τις δυνατότητες αξιοποίησης του φυσικού πλούτου της χώρας, πάντα με όρους περιβαλλοντικής προσ-
τασίας, διαφάνειας και μεγιστοποίησης του οφέλους για την Κοινωνική Ασφάλιση», προσθέτει η ανακοίνωση, καθώς η κυβέρνηση προσπαθεί να σπείρει αυταπάτες για το χαρακτήρα που μπορεί να έχει η εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της 
χώρας από τους μονοπωλιακούς ομίλους.

*Αναδημοσίευση από το 902.gr

Έλλη Αλεξίου...

Σαν σήμερα... 22 Μάη 1894, γεννιέται η κομμουνίστρια λογοτέχνης Έλλη Αλεξίου. 
Η Ε. Αλεξίου ήρθε από το Ηράκλειο της Κρήτης στην Αθήνα το 1911 για ανώτατες 
σπουδές. Θέλει να γίνει δασκάλα του απλού λαού. Παράλληλα, αρχίζει να την απα-
σχολεί η λογοτεχνική γραφή.
Οι λαϊκοί αγώνες που δυναμώνουν, οι διώξεις όσων πρωτοστάτησαν στην μεταρ-
ρύθμιση, οδηγούν την Έλλη Αλεξίου όλο και πιο κοντά στις κομμουνιστικές ιδέες. 
Στα 1928 δίνει το βιογραφικό της και γίνεται μέλος του ΚΚΕ. Παράλληλα, το λογο-
τεχνικό της έργο προκαλεί αίσθηση και επαινείται. Το 1934 γίνεται μέλος της Εται-
ρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Στην περίοδο της Κατοχής, παίρνει μέρος ενεργά στην 
Εθνική Αντίσταση μέσα από τις γραμμές του «ΕΑΜ Λογοτεχνών».
Το 1945 φεύγει για σπουδές στη Σορβόννη, αλλά της έχει αφαιρεθεί ήδη η ελληνική ιθαγένεια και της απαγορεύεται η επιστροφή στην πατρίδα. Στη συνέχεια μετέχει
 στην Επιτροπή Βοήθειας στο Παιδί (ΕΒΟΠ) που είχε συγκροτηθεί από το Μάη του 
1948 από την Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση και είχε επικεφαλής τον Πέτρο Κόκκαλη. Η Επιτροπή αυτή συντέλεσε σημαντικότατο μορφωτικό έργο στα παιδιά 
των πολιτικών προσφύγων στις σοσιαλιστικές χώρες φιλοξενίας.
Το 1966 επιστρέφει στην Ελλάδα, συλλαμβάνεται, δικάζεται, αλλά απαλλάσσεται. 
Από τη μεταπολίτευση και μετά συμμετέχει ενεργά ως μέλος του ΚΚΕ σε όλες τις πολιτιστικές και πνευματικές εκδηλώσεις του Κόμματος.
Η Έλλη Αλεξίου πέθανε στις 28 Σεπτέμβρη του 1988. Το πολύπλευρο έργο της - μυθιστορήματα, διηγήματα, παιδικά βιβλία, θεατρικά έργα, εκπαιδευτικά δοκίμια 
και ανθολογίες για την ποίηση της Αντίστασης - πρέπει να παραμείνει «σύντροφος» 
και «δάσκαλος» των νέων γενιών.
«Όταν βλέπω να γίνεται δίπλα μου μια αδικία, πονάω κι αισθάνομαι την 
ανάγκη να μιλήσω γι' αυτήν. Μόνο γι' αυτό γράφω. Για να καταγγείλω την αδικία», τόνιζε η Ε. Αλεξίου. 
Ένιωθε τη στράτευσή της συνυφασμένη με τη ζωή της: «Αγαπώ τη ζωή γιατί είμαι 
στο Κόμμα». Σε συνέντευξή της το 1988, είχε πει: «Ευγνωμονώ σας σπουδές, ευγνωμονώ σε, δασκαλίκι, ευγνωμονώ σε, ιδεολογία μου, ευγνωμονώ σας, διωγμοί και κυνηγητά της Αντίστασης... Γεμίσατε περιεχόμενο τη ζωή μου»...

*Αναδημοσίευση από το 902.gr

Σαν σήμερα... 22 Μάη 2005, έφυγε από τη ζωή, ο ιστορικός ηγέτης του ΚΚΕ, Χαρίλαος Φλωράκης...

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

«Κοινωνικός εταιρισμός» κορυφής... εχθροί των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων...

«Νέους κανόνες» για μια «δίκαιη παγκοσμιοποίηση» και «για την εργασία στην εποχή 
της ψηφιοποίησης» ζητούν από τους ηγέτες των χωρών της G20 εκπρόσωποι του διεθ-
νούς εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού («Labour 20»), που συναντήθηκαν 
την περασμένη βδομάδα στο Βερολίνο. Πρόκειται για συνδικαλιστικές και άλλες οργα-νώσεις που στέκονται στο πλευρό των εργοδοτών, της ΕΕ και άλλων ιμπεριαλιστικών οργανισμών, τους οποίους θεωρούν «εταίρους» τους. 
Είναι εχθροί των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων και υπέρμαχοι της αντα-γωνιστικότητας της καπιταλιστικής οικονομίας.
Συγκεκριμένα, εκπρόσωποι από τον Διεθνή Οργανισμό Εργασίας (ILO), τον Οργανισμό 
για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ), τη Διεθνή Συνδικαλιστική Συνομοσπονδία (ITUC), τη βρετανική Συνομοσπονδία «Συνέδριο Εργατικών Συνδικάτων» (TUC), τη γαλλική τριτοβάθμια οργάνωση «Force Ouvrier» (τροτσκιστικές και άλλες «αριστερίστικες» συνδικαλιστικές οργανώσεις) και από συνδικάτα των χωρών της G20 συζητούν τις «προτάσεις» που θα κάνουν στους ηγέτες των G20, οι οποίοι θα συναντη-
θούν τον Ιούλη στο Αμβούργο.
Σε συνάντηση αυτών με την καγκελάριο, Αγκ. Μέρκελ, της επέδωσαν τις «προτάσεις» 
τους, υπό τον τίτλο «ανάπτυξη και απασχόληση», καλλιεργώντας αυταπάτες στους ερ-
γάτες των χωρών τους ότι τους ηγέτες των πιο ισχυρών καπιταλιστικών χωρών απασ-
χολούν τα λαϊκά συμφέροντα, η «ευημερία των πιο αδύναμων» και η «κοινωνική δι-καιοσύνη»...
Ενδεικτικά αναφέρουν ότι η ψηφιοποίηση προσφέρει ευκαιρίες για «καλές εργασιακές συνθήκες», για «νέους κανόνες στην Κοινωνική Ασφάλιση, στη μετεκπαίδευση και κατάρτιση». Κρύβουν ότι η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας και της επιστήμης 
είναι «κατάρα» για τους εργαζόμενους όσο τα μέσα παραγωγής είναι καπιτα-λιστική ιδιοκτησία, αφού αντί να μειώνεται ο εργάσιμος χρόνος, με αύξηση 
των απολαβών, αυξάνονται η ανεργία και η ελαστική εργασία.

*Από τον Ριζοσπάστη (20 Μάη 2017)



Επισκεφθείτε τις προσωπικές μας συλλογές στο Google...

Διεύθυνση : https://plus.google.com/u/0/collections/yours

Η γραβάτα του κ. Τσίπρα και η θηλιά στο λαιμό του λαού...

«Θα φορέσει ή δε θα φορέσει γραβάτα ο πρωθυπουργός;». 
Κάπου εκεί προσπαθούν να φέρουν τη συζήτηση κυβέρνηση και άλλα αστικά επιτελεία, συμπυκνώνοντας την έγνοια τους και προσπαθώντας να την κάνουν και έγνοια του λαού, για το αν το αυριανό Γιούρογκρουπ θα δώσει σήμα για «ευκολίες πληρωμής» των χρεών που δημιούργησαν οι καπιταλιστές και το κράτος τους στον προηγούμενο κύκλο της κα-πιταλιστικής ανάπτυξης, έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος για ένα νέο κύκλο ανάκαμψης των καπιταλιστικών κερδών. Εμείς πάλι δεν ξέρουμε για τον πρωθυπουργό και τι θα φορέσει. Αλλά αν κρίνουμε από τους αντιλαϊκούς στόχους που αποτυπώνονται στο 4ο μνημόνιο ως «εγγύηση» για να ξεκλειδώσουν οι ρυθμίσεις για το χρέος, το μόνο σίγουρο είναι ότι ...θα φορεθεί πολύ η θηλιά γύρω από το λαιμό του λαού, που θα σφίγγει στο διηνεκές για να πιάνονται τα ματωμένα πλεονάσματα και οι υπόλοιποι αντιλαϊκοί στόχοι. Εκτός αν ο ίδιος αποφασίσει να την πετάξει από πάνω του...

*Σχόλιο από τον Ριζοσπάστη (21 Μάη 2017)

Τι είναι η αξία της εργατικής δύναμης και ποια η πηγή της υπεραξίας; (Φρίντριχ Ένγκελς)...

"... Η αξία κάθε εμπορεύματος μετριέται με την εργασία που απαιτείται για την παραγωγή του. Η εργατική δύναμη υπάρχει με τη μορφή του ζωντανού εργάτη που χρειάζεται ένα καθορισμένο ποσό μέσων συντήρησης για την ύπαρξή του καθώς και για τη συντήρηση της οικογένειάς του, που εξασφαλίζει τη διαιώνιση της εργατικής δύναμης κι ύστερα από το θάνατό του. Ο αναγκαίος εργάσιμος χρόνος για την παραγωγή αυτών των μέσων 
συντήρησης αντιπροσωπεύει λοιπόν την αξία της εργατικής δύναμης. 
Ο κεφαλαιοκράτης πληρώνει την αξία αυτή κάθε βδομάδα και αγοράζει έτσι τη χρήση ερ-γασίας του εργάτη για μια βδομάδα. Ως το σημείο αυτό, οι κύριοι οικονομολόγοι θα είναι περίπου σύμφωνοι μαζί μας στο ζήτημα της αξίας της εργατικής δύναμης.
Ο κεφαλαιοκράτης βάζει τώρα τον εργάτη του να δουλέψει. Σε ένα ορισμένο χρονικό διάσ-τημα ο εργάτης θα έχει παραδώσει τόση εργασία, όση αντιπροσωπευόταν στο βδομαδιάτι-
κο μισθό του. Αν υποθέσουμε ότι ο βδομαδιάτικος μισθός ενός εργάτη αντιπροσωπεύει 
τρεις μέρες εργασίας, τότε αν ο εργάτης αρχίσει να δουλεύει τη Δευτέρα, θα έχει ως την Τετάρτη το βράδυ αναπληρώσει στον κεφαλαιοκράτη ολόκληρη την αξία του πληρωμένου μισθού. Μήπως σταματά τότε να δουλεύει; Καθόλου. Ο κεφαλαιοκράτης έχει αγοράσει 
την εργασία του για μια βδομάδα κι ο εργάτης πρέπει ακόμα να δουλέψει και τις τρεις τελευταίες μέρες της βδομάδας. Αυτή η υπερεργασία του εργάτη, πάνω από τον 
αναγκαίο για την αναπλήρωση του μισθού του χρόνο, είναι η πηγή της υπε-
ραξίας, του κέρδους, της ολοένα αναπτυσσόμενης αύξησης του κεφαλαίου..."

*Απόσπασμα από άρθρο του Φρίντριχ Ένγκελς με τίτλο "Το Κεφάλαιο" του Μαρξ, το οποίο δημοσιεύθηκε το 1868

Κωνσταντίνου και Ελένης σήμερα... των "Αγίων"...

Ο Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος Α΄ (273 - 337 κ.ε), υπήρξε Ρωμαίος αυτοκράτορας 
και βασίλεψε την περίοδο 324 - 337 κ.ε.
Μετά τον θάνατό του έλαβε την προσωνυμία «Μέγας» και ανακηρύχθηκε από την παγκόσμια Χριστιανοσύνη «Άγιος», αλλά και «Ισαπόστολος», αν και βαρύνεται με αποτρόπαια εγκλήματα.
Δολοφόνησε με φρικιαστικό τρόπο την γυναίκα του Φάουστα, το γιο του Πρίσκο και 
τον γαμπρό του Μάξιμο. Ο Πρίσκος στραγγαλίσθηκε ενώ πλενόταν στα δημόσια λουτ-
ρά, η Φάουστα ζεματίσθηκε με καυτό λάδι στην μπανιέρα της και ο Μάξιμος αποκεφα-λίσθηκε. 
Τα αποτρόπαια αυτά εγκλήματα που έγιναν με κίνητρο τη ζηλοτυπία και τις υποψίες 
για συνωμοσία εναντίον του, μαρτυρούν το σχιζοφρενικό χαρακτήρα του Κωνσταντίνου. 
Η δολοφονία της γυναίκας του έγινε με προτροπή της μητέρας του Ελένης που ωστόσο ανακηρύχθηκε «Αγία» από την Εκκλησία επειδή ανακάλυψε τον «τίμιο σταυρό» στην Ιερουσαλήμ. Η δήθεν εύρεση του σταυρού αποτελεί επικοινωνιακό εφεύρημα του τότε χριστιανικού κλήρου, αφού ήταν αποδεδειγμένο πως στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία οι 
σταυροί καίγονταν ως μολυσμένοι λίγες ημέρες μετά την σταύρωση των θανατοποινιτών.

Ο Κωνσταντίνος, γεννημένος το 273 κ.ε στην Ναϊσσό (Νις) της σημερινής Σερβίας, είχε Ιλλυρική καταγωγή. Πατέρας του ήταν ο Αύγουστος Κωνστάντιος ο Χλωρός. 
Εξελέγη πραξικοπηματικά αυτοκράτορας το 306 κ.ε από τον στρατό δια βοής. Υπήρξε νικητής σε όλους τους πολέμους που διεξήγαγε επικεφαλής λεγεώνων αποτελούμενων κυρίως από Γαλάτες. 
Σύντομα πέρασε στο πάνθεο των μεγάλων αυτοκρατόρων με την ανακήρυξη του Χρισ-τιανισμού ως ισότιμης θρησκείας (313 κ.ε) και την ίδρυση της Κωνσταντινούπολης 
(Νέας Ρώμης), ως νέας πρωτεύουσας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, το 330 κ.ε στη θέ-
ση του αρχαίου Βυζαντίου, εξ ου και η πολύ μεταγενέστερη ονομασία του ανατολικού τμήματος της αυτοκρατορίας ως «Βυζαντινή Αυτοκρατορία». 
Ο σχιζοειδής χαρακτήρας του Κωνσταντίνου αποδεικνύεται από το γεγονός ότι αν και «υποστήριξε» το Χριστιανισμό, καθαρά για γεωπολιτικούς λόγους, υπήρξε σε όλη του 
την ζωή, φανατικός ηλιολάτρης και παγανιστής. Οι πηγές αναφέρουν πως βαπτίσθηκε ακούσια χριστιανός λίγο πριν ξεψυχήσει, στις 22 Μάη του 337 κ.ε, σε ηλικία 64 χρόνων.

Κοσμάς Λεοντιάδης


Η "επόμενη μέρα" για το λαό, απαιτεί αγώνα διαρκείας ενάντια στο κεφάλαιο...

Μέσα από το εργατικό - λαϊκό κίνημα, να δοθεί απάντηση σε νέα και παλιά μνημόνια, να ανοίξει ο δρόμος για την ανατροπή του κεφαλαίου και της εξουσίας του

-Η ψήφιση την περασμένη Πέμπτη του 4ου μνημονίου προσθέτει έναν ακόμα κρίκο στην ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στο λαό. Σημαίνει ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων και άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας για το κεφάλαιο.
-Η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου στηρίζουν αταλάντευτα το αντιλαϊκό σχέδιο της ανάκαμψης των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων. Ο καβγάς τους δεν είναι για τα συμφέροντα του λαού, αλλά για το πώς καλύτερα θα υπηρετηθούν οι στόχοι των μονοπωλίων.
-Για τον ίδιο λόγο στηρίζουν τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και το σχέδιο ανάδειξης της Ελλάδας σε ενεργειακό και διαμετακομιστικό κέντρο.
-Τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και οι σύγχρονες ανάγκες δεν χωράνε στο πλαίσιο του βάρβαρου συστήματος της εκμετάλλευσης. Χρειάζεται να περάσει το κίνημα στην αντεπίθεση, να προετοιμαστεί για την αναμέτρηση με το κεφάλαιο και την εξουσία του.

*Από το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη (21 Μάη 2017)