Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2019

Σαν σήμερα... 10 Ιούνη 1944, γερμανικά ναζιστικά στρατεύματα σφάζουν 642 άνδρες, γυναίκες και παιδιά στο Οραντούρ-συρ-Γκλαν της Γαλλίας. Έως και σήμερα, το Οραντούρ παρέμεινε ερειπωμένο, ως αιώνιο μνημείο της ναζιστικής βαρβαρότητας. Σε κοντινή απόσταση χτίστηκε ένα νέο χωριό...

Οι ατομικές τρομοκρατικές απόπειρες...

"...Όσον αφορά την πολιτική εκτίμηση της πράξης, εμείς, φυσικά, παραμέ-
νουμε στην παλιά μας άποψη, που έχει επιβεβαιωθεί από την πείρα δεκαε-
τιών, ότι οι ατομικές τρομοκρατικές απόπειρες...  σαν επαναστατική τακτι-
κή, είναι άσκοπες και επιζήμιες. 
Μόνο το μαζικό κίνημα μπορεί να θεωρηθεί σαν πραγματική πολιτική πάλη... 
Οι τρομοκράτες στη Ρωσία (ενάντιά τους πάντοτε παλεύαμε) έκαναν μία σει-
ρά μεμονωμένες απόπειρες δολοφονίας, όμως το Δεκέμβρη του 1905, όταν 
η υπόθεση έφτασε επιτέλους στο μαζικό κίνημα, στην εξέγερση... τότε ακρι-
βώς οι «τρομοκράτες» απουσίασαν…"

*Απόσπασμα από γράμμα του Β.Ι.Λένιν στον Φ. Κορίτσονερ (25 Οκτώβρη 1916)

"...οι μεμονωμένες τρομοκρατικές ενέργειες μπορούν και πρέπει να φέρουν όφελος μόνο όταν βρίσκονται σε στενή και άμεση σύνδεση με το μαζικό κίνημα...

 Β.Ι.Λένιν (Άπαντα, τόμος 40, σελίδα 312)

Ο λόγος του τεχνοκρατικού νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού... (Εδουάρδο Γκαλεάνο)...

"Τα κράτη δεν ασχολούνται πλέον με την διοίκηση και αφοσιώνονται στην αστυνόμευση. 
Οι πρόεδροι μετατρέπονται σε διαχειριστές ξένων εταιριών. Οι Υπουργοί Οικονομικών 
είναι καλοί διερμηνείς. Οι βιομήχανοι μετατρέπονται σε εισαγωγείς. Οι πολλοί εξαρτώνται ολοένα περισσότερο από τα περισσεύματα των λίγων. Οι εργαζόμενοι χάνουν τις δουλειές τους. Οι αγρότες χάνουν την γη τους. Τα παιδιά χάνουν την παιδική τους ηλικία. Οι νέοι χάνουν την επιθυμία να πιστεύουν. Οι ηλικιωμένοι χάνουν την σύνταξή τους. 
“Η ζωή είναι λαχείο” ισχυρίζονται όσοι κερδίζουν".

Eduardo Galeano (Εδουάρδο Γκαλεάνο) (1940 -2015) 
Ουρουγουανός δημοσιογράφος, λογοτέχνης και συγγραφέας

10 Ιούνη... Από τη στήλη του Ριζοσπάστη... "Σαν σήμερα"...

1805 Ο Α' Βερβερικός Πόλεμος με τα κράτη της Μπαρμπαριάς (Βορειοδυτική Αφρική) 
λήγει με νίκη των ΗΠΑ.

1822 Έπειτα από πολύμηνη πολιορκία, η οθωμανική φρουρά της Ακρόπολης παραδίδεται στους επαναστατημένους Ελληνες.

1836 Πεθαίνει ο Γάλλος φυσικομαθηματικός Αντρέ Μαρί Αμπέρ, κύριος θεμελιωτής του ηλεκτρομαγνητισμού και της ηλεκτροδυναμικής. Από αυτόν ονομάστηκε η μονάδα μέτ-ρησης της έντασης του ηλεκτρικού ρεύματος.

1877 Ιδρύεται ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός.

1915 Γεννιέται ο Καναδοαμερικανός συγγραφέας Σολ Μπέλοου, που το 1976 τιμήθηκε 
με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

1924 Απάγεται και δολοφονείται από τους φασίστες ο Τζιάκομο Ματεότι, ηγετικό στέ-
λεχος του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ιταλίας.

1924 Ένοπλη λαϊκή εξέγερση στην Αλβανία ανατρέπει την εξουσία των μπέηδων - φεου-δαρχών και εγκαθιδρύει αστική δημοκρατική κυβέρνηση με επικεφαλής τον Φαν Νόλι.

1940 Μετά από 62 μέρες από την έναρξη των συγκρούσεων και παρά τη συνδρομή γαλλικών και βρετανικών στρατευμάτων, η Νορβηγία παραδίδεται στους Γερμανούς. 
Την ίδια μέρα, η Ιταλία κηρύσσει τον πόλεμο κατά της Γαλλίας και της Βρετανίας.

1947 Σε ένα άνευ προηγουμένου διήμερο πογκρόμ συλλαμβάνονται αιφνιδιαστικά στα σπίτια τους 2.613 μέλη και στελέχη του ΚΚΕ και του ΕΑΜ σε Αθήνα και Πειραιά. 
Οι συλληφθέντες μεταφέρονται στην Ψυτάλλεια και από εκεί στην Ικαρία. Μέσα σε 
λίγες μέρες οι εξόριστοι από την πρωτεύουσα ξεπέρασαν τους 7.000 και από την επαρ-
χία τους 8.000.

1971 Οι ΗΠΑ τερματίζουν επισήμως, μετά από 20 χρόνια, το εμπορικό εμπάργκο κατά 
της Κίνας.

1982 Πεθαίνει ο Γερμανός σκηνοθέτης Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ.


Σαν σήμερα… 10 Ιούνη 1944, η μεγάλη σφαγή στο Δίστομο…

Ποτέ πια φασισμός...

Το πρωί του Σαββάτου της 10ης Ιούνη του 1944, οι δυνάμεις του 11ου Λόχου, του 
34 τάγματος του ΕΛΑΣ, έδωσαν μεγάλη μάχη με τους Γερμανούς ναζιστές στο 
Στείρι και τους προξένησαν μεγάλες απώλειες. 
Μετά την μάχη οι Γερμανοί μπήκαν στο Δίστομο και σε αντίποινα για τις απώλειές 
τους, άρχισαν τη σφαγή όσων κατοίκων έβρισκαν στο χωριό. Η μανία τους ήταν 
τόσο μεγάλη, ώστε δεν ξεχώριζαν από το μακελειό ούτε τα γυναικόπαιδα, ούτε τους ηλικιωμένους. 
Η σφαγή σταμάτησε μόνον όταν νύχτωσε και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Λειβαδιά, αφού πρώτα έκαψαν τα σπίτια του χωριού. 
Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν και κατά την επιστροφή των Γερμανών στη βάση τους, 
καθώς σκότωναν όποιον άμαχο έβρισκαν στον δρόμο τους. 
Οι νεκροί του Δίστομου έφτασαν τους 228, εκ των οποίων οι 117 γυναίκες και 111 
άντρες, ανάμεσά τους 53 παιδιά κάτω των 16 χρόνων.

Σάββατο, 8 Ιουνίου 2019

Μάρκος Αυγέρης... "Γιατρός" του λαού και των Γραμμάτων...

Ήταν 8 του Ιούνη 1973... που το παράνομο τότε ΚΚΕ, η γενιά της Εθνικής Αντίστασης, 
η προοδευτική διανόηση, η ελληνική και ξένη λογοτεχνία έχασαν έναν αφοσιωμένο 
"θεράποντά" τους. Τον Μάρκο Αυγέρη.Τον σπουδαίο πνευματικό "καθοδηγητή", του 
οποίου, έστω και ένα ελάχιστο ανάλογο εκλείπει στις μέρες μας... Και είναι αυτός ένας 
επιπλέον λόγος, με την ευκαιρία της μεθαυριανής επετείου του θανάτου του, να μνη-
μονεύσουμε την τριαντάχρονη απουσία του Μ. Αυγέρη, εκτός από τον κύριο που είναι : 
να παρακινηθούν, έστω και λίγο από το σημείωμά μας, οι νεολαίοι να διαβάσουν το έρ-
γο του, το λογοτεχνικό και οπωσδήποτε το θεωρητικό - κριτικό περί λογοτεχνίας, γιατί 
μ' αυτό θα μάθουν να ξεχωρίζουν την αληθινή λογοτεχνία από τα, πλεονάζοντα σήμερα... 
απονέρια της. Διαβάζοντας το έργο του θα αφουγκραστούν το, τόσο επίκαιρο σήμερα, 
μήνυμά του :

"Σ' αυτό τον τόπο, που η φωνή
πνίγεται μέσα στο λαρύγγι,
τη λέξη θέλω, ζητάω τη λέξη σάλπιγγα
που ρίχνει τα τείχη της Ιεριχώς
και ξυπνάει τους κεκοιμημένους (... ) "
"Μέσα στις ύπουλες ενέδρες των καιρών
έτοιμος πάντα νάσαι
γι' αντίσταση κι άγριον αγώνα.
Κι αν τόχει η μοίρα σου να πέσεις
βάστα ακόμα,
μην πεις ποτέ, ψυχή μου παραδώσου " 

"Νέστορα" των Ελληνικών Γραμμάτων τον είπαν τον Μάρκο Αυγέρη. Το μυθικό όνομα δόθηκε στον Αυγέρη, γιατί εκείνος υπήρξε σύμβολο και ορόσημο των Γραμμάτων και της ελληνικής προοδευτικής σκέψης στον αιώνα μας. Ήταν, εξάλλου, αρχαιομαθής, γλωσσο-μαθής, εξαίρετος ποιητής, αλλά και πρωτοπόρος - και ιδιοφυής - (όπως χαρακτηρίστηκε) θεωρητικός και κριτικός της ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας, ο "μαθητεύσας" με το πνεύ-
μα του "θεμελιωτή" της θεωρίας και της κριτικής της λογοτεχνίας Μπελίνσκι.

Ο Αυγέρης, γιος φαρμακοποιού στην Καρίτσα της Ηπείρου, γεννήθηκε στις 14/2/1884. Γεώργιος Παπαδόπουλος το όνομά του στα επίσημα χαρτιά, αλλά ως Μάρκος Αυγέρης 
θα "ζει" στα Ελληνικά Γράμματα, στην αγωνιστική ιστορία του λαού μας και στα τιμητικά "κατάστιχα" του κόμματός του, του ΚΚΕ. Και θα "ζει" όπως ποιητικά "προφήτευσε" :
"Μέσα στους αγνώστους αδελφούς που έρχονται
θα ζήσω λάμποντας κι όλο λάμποντας,
μέσα στις γενιές θα πορεύομαι
και θα υψώνω ολοένα το ανάστημά μου".

Ο Αυγέρης μετά τις γυμνασιακές σπουδές του στη φημισμένη Ζωσιμαία Σχολή,έρχεται το 1901 στην Αθήνα και εισάγεται στην Ιατρική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Αμέσως μετά την αποφοίτησή του, το 1907, εργάζεται στην Πολυκλινική και παράλληλα σε ιδιωτική κλινική. Στη διάρκεια των πολέμων (1912 - 1922) υπηρέτησε ως έφεδρος γιατρός.
Ο "γιατρός", όπως τον αποκαλούσαν μέχρι τέλους οι σύντροφοι και φίλοι του, από νέος "θεράπευε" και τα Γράμματα. Φοιτητής ακόμα δημοσιεύει στο "Νουμά" ποιήματά του, μεταξύ των οποίων και το περίφημο "Η βάβω η Τασιά".Ενα ποίημα όλο τρυφερότητα, χάρη και ρυθμό, που "αναβίωσε" θαυμαστά το δημοτικό τραγούδι. Ομως, η πρώιμα ριζοσπαστική και αργότερα μεγαλειώδης, πολύπλευρη, στρατευμένη για την πρόοδο του λαού, πνευματική δημιουργία του"προοιωνίζεται", το 1904, το δίπρακτο δράμα του "Μπροστά στους ανθρώπους",το οποίο ανεβάζει η "Νέα Σκηνή" του επίσης πρωτοπόρου, ριζοσπάστη σκηνοθέτη και συγγραφέα Κωνσταντίνου Χρηστομάνου.Το δράμα αυτό, που δυστυχώς χάθηκε, υμνήθηκε, μεταξύ άλλων, από τον "πατριάρχη" του θεάτρου, τον Γρηγόριο Ξενόπουλο.
Στην πρώτη δεκαετία του αιώνα μας ο Αυγέρης δημοσιεύει ποιήματα και άλλα κείμενά του στα περιοδικά "Ακρίτας" και "Παναθήναια".Στα 1907 αρχίζει η συνεργασία του με το πε-ρίφημο περιοδικό "Ηγησώς","ψυχή" του οποίου υπήρξε όλος ο τότε "ανθός" των Γραμμά-των : Γρυπάρης, Βάρναλης, Καρβούνης, Λαπαθιώτης, Κουμαριανός, Γιώργος και Φώτος Πολίτης, Φιλύρας κ.ά. 
Ο Μ. Αυγέρης, σ' όλη τη ζωή του, συνεργάστηκε με πλήθος σπουδαίων λογοτεχνικών περι-οδικών, μεταξύ των οποίων τα "Νεοελληνικά Γράμματα",τα ΕΑΜικά "Ελεύθερα Γράμμα-τα",η "Επιθεώρηση Τέχνης" κ.ά., αλλά και με εφημερίδες, μεταξύ των οποίων ο παράνομος κατοχικός "Ριζοσπάστης",ο νόμιμος μετά την απελευθέρωση "Ρίζος της Δευτέρας" και αργότερα η "Αυγή".

Από τα 1910 αρχίζει να ερευνά, να μελετά και να θέτει συστηματικά κοινωνικά κριτήρια 
για το ρόλο της λογοτεχνίας, αλλά και της κριτικής της, γράφοντας διαχρονικής αξίας θεωρητικά έργα γύρω από την ξένη και την ελληνική λογοτεχνία. Ταυτόχρονα, μεταφρά-
ζει Αριστοφάνη, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Γκαίτε, Ίψεν, Λάτσκο, Ουγκώ, Μαίτερλιγκ. Συναναστρεφόμενος, από την πρώτη δεκαετία του αιώνα μας, τους πρωτοπόρους σοσια-λιστές διανοούμενους στο φιλολογικό καφενεδάκι της "Δεξαμενής", όπου γνωρίζεται και 
με την Γαλάτεια Καζαντζάκη (με την οποία παντρεύτηκε μετά το διαζύγιό της με τον Νίκο Καζαντζάκη,με κουμπάρα την αδελφή της Γαλάτειας, την Έλλη Αλεξίου) συνεπαίρνεται ολοκληρωτικά με την Οκτωβριανή Επανάσταση.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή υπηρετεί στο υπουργείο Παιδείας ως επόπτης των εκδόσεων των σχολικών βιβλίων και ο μέγιστος "δάσκαλος" του λαού μας Δημήτρης Γλη-
νός τού αναθέτει την επιμέλεια των πρώτων διδακτικών βιβλίων της δημοτικής γλώσσας.
Αυτή τη δεκαετία μεγεθύνεται παράλληλα και το ιατρικό του κύρος, με σπουδές Υγιεινής 
της Εργασίας στο Παρίσι, εξ ου και διορίζεται Επιθεωρητής Υγιεινής της Εργασίας στο υπουργείο Εργασίας (1926-1947). Με μελέτες στη Γερμανία για το θεσμό της Κοινωνικής Ασφάλισης, εξ ου και η εισηγητική συμμετοχή του στις προπαρασκευαστικές εργασίες του υπουργείο Εργασίας για τη θεσμοθέτηση της Κοινωνικής Ασφάλισης. Με το εκτενές βιβλίο του "Η Κοινωνική Ασφάλισις και η Δημόσια Υγεία",το οποίο επίσης συνέβαλε τα μέγιστα στη θεμελίωση του θεσμού στην Ελλάδα. Με την πολυετή ιδιότητα του μονίμου συνέδρου του Τμήματος Εργασίας της "Κοινωνίας των Εθνών".
Και μόνο η παράθεση των τίτλων του τεράστιου - και σε όγκο - ποιητικού, θεωρητικού - αισθητικού, πεζογραφικού έργου του θα απαιτούσε αρκετές σελίδες. Πολλές σελίδες θα απαιτούσαν και η ιδρυτική συμβολή του στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών,η αγωνιστική και πολύτροπη πνευματική δράση του, η ζωή του μέσα στη συγγραφική οικογένεια των Αλεξίου και με τη γυναίκα του,Γαλάτεια Καζαντζάκη, (την πρωτοκόρη του Στυλιανού Αλεξίου) που πέθανε το 1962, βυθίζοντας σε μέγα πένθος τον Αυγέρη. Ευτυχώς δίπλα του, μέχρι τη στερνή του ώρα, στάθηκε στοργική σε όλα του τα βάσανα, η Έλλη Αλεξίου.

Ο Μάρκος Αυγέρης "ζυμωμένος" θεωρητικά από πολύ νωρίς με τις μαρξιστικές ιδέες, "γιγάντωσε" τη μαρξιστική του συνείδηση με τη στρατολόγησή του - από τον Κώστα Καραγιώργη - πρώτα στο ΕΑΜ, του οποίου διατέλεσε Γενικός Γραμματέας μετά την 
"έξοδο" του Νίκου Καρβούνη στο Βουνό, και μετά στο ΚΚΕ. 
Στο ΚΚΕ εντάχθηκε το 1944 (σύμφωνα με μαρτυρία της Έλλης Αλεξίου), στο οποίο παρέμεινε πιστός μέχρι το θάνατό του.
Υποδειγματικά σεμνός αυτός ο μέγας διανοούμενος, μας διδάσκει με τις παρακάτω αυτοβιογραφικές - και αυτοκριτικές - του μνήμες :
"Κάτω από την τεράστια εντύπωση της μεγάλης Ρωσικής Επανάστασης από τη μια μεριά 
κι ύστερα κάτω από τις συνέπειες της μικρασιατικής καταστροφής πολλοί διανοούμενοι - 
κι εγώ μαζί τους - ένιωσαν βαθιά πως οι εθνικοί σωβινισμοί και το καταχτητικό πνεύμα 
με τους πολέμους ήταν ολέθρια για τον πολιτισμό, για τις ανθρώπινες αξίες και ιδιαίτερα 
για τους μικρούς λαούς, όπως η Ελλάδα, που μπορούσαν να γίνουν βορά των ισχυρών και 
να εξαφανιστούν σαν ελεύθεροι λαοί. Και μόνο αν στερέωνε ο σοσιαλισμός, που ήταν κα-
τά των πολέμων και του κατακτητικού ιμπεριαλισμού, θα μπορούσαν όλοι να ζήσουν ήσυ-
χα και δημιουργικά. Με το εργατικό ελληνικό κίνημα και το σοσιαλισμό άλλαξε και στον τόπο μας η κοινωνική και πολιτική ατμόσφαιρα. Θεωρητικά είχα από τότε προσχωρήσει 
στο μαρξισμό και μ' αχόρταγη περιέργεια έπεσα στη μελέτη της μαρξιστικής φιλοσοφίας. Όμως, δεν πήγα πέρα από τον Παπαναστάση. Αργοπόρησα πολύ να βγάλω από πάνω μου τις ιδεαλιστικές επιδράσεις. Μόνο με τη δικτατορία του Μεταξά ένιωσα πως έπρεπε να 
μπω ξανά στη σχολή του λαού και να λάβω μέρος στους αγώνες του (... ) Δεν υπήρχε πια περιθώριο για καμιά άλλη κοινωνική τοποθέτηση".

"Μπήκα στις αγωνιζόμενες τάξεις του λαού. Έτσι συντόνισα το βήμα μου με το βήμα της ιστορίας. Μέσα στις τάξεις του λαού γνώρισα την ψυχική του έξαρση και την ηθική του μέθη. Σ' αυτόν τον αγώνα πήρα περισσότερα απ' όσα έδωσα.Η ζωή μου σαν πνευματικού ανθρώπου δικαιώθηκε και απόκτησε νόημα. Βέβαια, εγώ δεν είχα στο ενεργητικό μου κανένα πνευματικό κεφάλαιο, όμως, θα μπορούσα να καυχηθώ, όπως ο Αισχύλος, πως πολέμησα στο Μαραθώνα κι είναι αυτό η μόνη μεγάλη μου αρετή. Έτσι, θα μπορούσε και για μένα να γραφτεί στον τάφο μου "Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση" και αυτό θα 'ταν αρκετό για την ευθανασία ενός ανθρώπου".

Τη σεμνή, γεμάτη κομμουνιστικό και πατριωτικό ήθος, επιθυμία του εκπλήρωσε η Έλλη Αλεξίου, γράφοντας στο μνήμα του, τη λιτή επιγραφή "Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση".

*Αναδημοσίευση από τον Ριζοσπάστη (6 Ιούνη 1999)




Δημοκρατική Κίνηση Νέων - Γρηγόρης Λαμπράκης...

8 Ιούνη 1963... Συγκροτείται από νέους καλλιτέχνες η Δημοκρατική Κίνηση Νέων - Γρηγόρης Λαμπράκης. Ανάμεσά τους, οι Μίκης Θεοδωράκης, Αργύρης Κουνάδης, 
Μίνως Αργυράκης, Βάσω Κατράκη, Μέντης Μποσταντζόγλου (Μποστ), Ασπασία Παπαθανασίου, Δάφνη Σκούρα, Αλέκος Αλεξανδράκης, Γεωργία Χαραλαμπίδου κ.ά. 
Λίγο αργότερα, στις 8/9/1964, η Κίνηση θα συγχωνευτεί με τη Νεολαία της ΕΔΑ, συγκροτώντας τη Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη (ΔΝΛ).

Ένας κόβει... άλλος ράβει...

Τις γνωστές θέσεις για «μείωση του φόρου στις επιχειρήσεις από το 28% στο 20% εντός διετίας, μείωση του φόρου στα μερίσματα από το 10% στο 5%», αλλά και μια σειρά άλλων κινήτρων για ενίσχυση των μεγάλων επιχειρήσεων, επαναλαμβάνουν τα στελέχη της ΝΔ με κάθε αφορμή, δηλώνοντας την ανυπομονησία τους να παραλάβουν την αντιλαϊκή σκυτάλη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, με αφορμή τις επισημάνσεις της Κομισιόν ότι μπορεί και να μην πιαστούν οι δημοσιονομικοί στόχοι, εξαιτίας των προεκλογικών «παροχών» της σημερινής κυβέρνησης, η ΝΔ παρουσιάζει τη δική της «ατζέντα αύξησης των ρυθμών ανάπτυξης» ως το «ελιξίριο» που θα αποσοβήσει αυτόν τον κίνδυνο.
Λίγες μέρες πριν, ο πρωθυπουργός και στελέχη της κυβέρνησης έλεγαν για τις προτάσεις της ΝΔ σχετικά με το Φορολογικό: «Κάποιες από αυτές ήδη εμείς τις έχουμε εξαγγείλει, κάποιες τις έχουμε εφαρμόσει ήδη, κάποιες όλες όμως, αν στο σύνολό τους εφαρμοστούν, θα έχουν ένα κόστος υπέρβασης από τα δημοσιονομικά πλαίσια». Κατηγορούν δηλαδή τη ΝΔ ότι οι δικές της προτάσεις οδηγούν σε «δημοσιονομικό εκτροχιασμό» και ταυτόχρονα εμφανίζονται «βασιλικότεροι του βασιλέως» για την έκθεση της Κομισιόν, διαβεβαιώνοντας ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν κινδυνεύουν στο παραμικρό! Και οι δυο διαφημίζουν το ίδιο αντιλαϊκό σχέδιο και καβγαδίζουν για το ποιος μπορεί να το υλοποιήσει καλύτερα. Πυρήνας αυτού του σχεδίου είναι οι στόχοι του κεφαλαίου, τα νέα προνόμια στους επιχει-ρηματικούς ομίλους, οι δημοσιονομικές δεσμεύσεις, θυσίες και λιτότητα διαρκείας για το λαό. Αυτό είναι το σιδερένιο πλαίσιο που σφίγγει τις λαϊκές ανάγκες και όχι βέβαια η «παροχολογία» ή οι «νεοφιλελεύθερες εμμονές» που καταλογίζουν ο ένας στον άλλο. 
Και αυτό το πλαίσιο πρέπει να αμφισβητήσει ο λαός, αν θέλει να πάρει πραγματική ανάσα.

*Σχόλιο από το Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου (8 - 9 Ιούνη 2019)

Ο Ριζοσπάστης του Σαββατοκύριακου (8 - 9 Ιούνη 2019)...