Δευτέρα 4 Ιουνίου 2018
4 Ιούνη 1844... Ξεσηκωμός των υφαντουργών στη Σιλεσία της Πρωσίας...
Οι υφαντουργοί της επαρχίας της Σιλεσίας (Πρωσία) ξεσηκώνονται υπό το βάρος
της φτώχειας και της πείνας. Επεμβαίνει ο στρατός και ανοίγει πυρ, με αποτέλεσμα
το θάνατο 11 εργατών. Οι ηγέτες των υφαντουργών συνελήφθησαν, βασανίστηκαν
και ρίχτηκαν στη φυλακή.
Τα γεγονότα της Σιλεσίας είχαν διεθνές αντίκτυπο στο νεαρό τότε εργατικό κίνημα.
της φτώχειας και της πείνας. Επεμβαίνει ο στρατός και ανοίγει πυρ, με αποτέλεσμα
το θάνατο 11 εργατών. Οι ηγέτες των υφαντουργών συνελήφθησαν, βασανίστηκαν
και ρίχτηκαν στη φυλακή.
Τα γεγονότα της Σιλεσίας είχαν διεθνές αντίκτυπο στο νεαρό τότε εργατικό κίνημα.
4 Ιούνη 1944...
Γερμανοί στρατιώτες και Έλληνες ταγματασφαλίτες πραγματοποιούν επιδρομή στο
χωριό Κοσκινά Καρδίτσας προκειμένου να αρπάξουν την παραγωγή των αγροτών. Απωθούνται όμως με επιτυχία από τον ΕΛΑΣ, που, έπειτα από σκληρή μάχη, απελευ-
θερώνει τους ομήρους και σώζει τα κατασχεμένα.
Την ίδια μέρα, σκληρές μάχες δόθηκαν επίσης στο συνοικισμό της Καισαριανής,
μεταξύ του μηχανοκίνητου του Μπουραντά και ταγματασφαλιτών και δυνάμεων
του ΕΛΑΣ.
*Αναδημοσίευση από το 902.gr
χωριό Κοσκινά Καρδίτσας προκειμένου να αρπάξουν την παραγωγή των αγροτών. Απωθούνται όμως με επιτυχία από τον ΕΛΑΣ, που, έπειτα από σκληρή μάχη, απελευ-
θερώνει τους ομήρους και σώζει τα κατασχεμένα.
Την ίδια μέρα, σκληρές μάχες δόθηκαν επίσης στο συνοικισμό της Καισαριανής,
μεταξύ του μηχανοκίνητου του Μπουραντά και ταγματασφαλιτών και δυνάμεων
του ΕΛΑΣ.
*Αναδημοσίευση από το 902.gr
Κυριακή 3 Ιουνίου 2018
Ο ανθρώπινος πληθυσμός της Γης πριν από 1,2 εκατομμύρια χρόνια...
Συγκρίνοντας τα δύο πλήρη ανθρώπινα γονιδιώματα που έχουν σήμερα στη διάθεσή
τους, επιστήμονες γενετιστές, υπολόγισαν για πρώτη φορά με αρκετή ακρίβεια, το
συνολικό ανθρώπινο πληθυσμό πριν 1,2 εκατομμύρια χρόνια.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, ήσαν 18.000 «ενεργά» άτομα (δηλαδή σε ηλικία αναπαραγωγής), ενώ ο συνολικός αριθμός τους ήταν περίπου 55.000 άνθρωποι.
Συγκριτικά, την ίδια εποχή υπολογίζεται ότι υπήρχαν 21.000 χιμπατζήδες και
25.000 γορίλες.
Αυτό σημαίνει ότι οι πρόγονοι του σύγχρονου ανθρώπου μάλλον δεν ήταν και τόσο επιτυχημένο είδος, παρά τους μεγάλους εγκεφάλους τους.
Από βιολογική άποψη, και σύμφωνα με τους ερευνητές, εκείνη την εποχή οι άνθρω-
ποι δεν ήσαν κανένα ιδιαίτερα επιτυχημένο είδος και η «στρατηγική» επένδυσης σε μεγαλύτερους εγκεφάλους σε σχέση με τα άλλα πρωτεύοντα (μεγάλους πιθήκους)
δεν είχε αρχίσει ακόμα να αποδίδει καρπούς.
Ο ανθρώπινος πληθυσμός δεν αυξήθηκε ουσιαστικά παρά μετά την εμφάνιση της
γεωργίας.
Οι γενετιστές έχουν ανακαλύψει ότι κάποια εποχή κατά τα τελευταία 100.000 χρό-
νια δεν υπήρχαν πάνω από 10.000 άνθρωποι πάνω στη Γη, πιθανώς εξαιτίας κάποιας
μεγάλης φυσικής καταστροφής, όπως έκρηξη ηφαιστείου, κλιματική αλλαγή κ.α.) ή
σοβαρής ασθένειας.
Αν όμως η τελευταία εκτίμηση είναι σωστή, τότε το μέγεθος του πληθυσμού φαίνεται
πως ήταν πάντα μικρό κατά το τελευταίο εκατομμύριο χρόνια, συνεπώς ίσως δεν είναι
ανάγκη να καταφύγει κανείς σε κάποιο καταστροφικό γεγονός για να εξηγήσει το
χαμηλό αριθμό των ανθρώπων μέχρι σχετικά πρόσφατα.
Πριν ένα εκατ. χρόνια στην Αφρική ζούσε κυρίως ο Homο ergaster και στην Ασία
ο Homo erectus.
Η εκτίμηση για τον αριθμό των μόλις 18.000 αναπαραγωγικών ατόμων παγκοσμίως
ισχύει με την προϋπόθεση ότι υπήρχαν επιμειξίες μεταξύ των προγόνων μας από όλες
τις ηπείρους. Αν αυτό δεν συνέβαινε και αν οι σύγχρονοι άνθρωποι κατάγονται μόνο
από έναν από αυτούς τους επιμέρους και απομονωμένους πληθυσμούς (π.χ. από τον αφρικανό homo ergaster), τότε η νέα πληθυσμιακή εκτίμηση ισχύει μόνο για αυτή την υποομάδα και όχι για το σύνολο του παγκόσμιου πληθυσμού, που θα ήταν μεγαλύτερο.
Ας σημειωθεί ότι ο σύγχρονος άνθρωπος Homo sapiens εμφανίστηκε στην Αφρική
πολύ αργότερα, πριν από περίπου 200.000 χρόνια.
*Η εικόνα της ανάρτησης, αποτελεί προσομοίωση του προσώπου του Homο ergaster.
τους, επιστήμονες γενετιστές, υπολόγισαν για πρώτη φορά με αρκετή ακρίβεια, το
συνολικό ανθρώπινο πληθυσμό πριν 1,2 εκατομμύρια χρόνια.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, ήσαν 18.000 «ενεργά» άτομα (δηλαδή σε ηλικία αναπαραγωγής), ενώ ο συνολικός αριθμός τους ήταν περίπου 55.000 άνθρωποι.
Συγκριτικά, την ίδια εποχή υπολογίζεται ότι υπήρχαν 21.000 χιμπατζήδες και
25.000 γορίλες.
Αυτό σημαίνει ότι οι πρόγονοι του σύγχρονου ανθρώπου μάλλον δεν ήταν και τόσο επιτυχημένο είδος, παρά τους μεγάλους εγκεφάλους τους.
Από βιολογική άποψη, και σύμφωνα με τους ερευνητές, εκείνη την εποχή οι άνθρω-
ποι δεν ήσαν κανένα ιδιαίτερα επιτυχημένο είδος και η «στρατηγική» επένδυσης σε μεγαλύτερους εγκεφάλους σε σχέση με τα άλλα πρωτεύοντα (μεγάλους πιθήκους)
δεν είχε αρχίσει ακόμα να αποδίδει καρπούς.
Ο ανθρώπινος πληθυσμός δεν αυξήθηκε ουσιαστικά παρά μετά την εμφάνιση της
γεωργίας.
Οι γενετιστές έχουν ανακαλύψει ότι κάποια εποχή κατά τα τελευταία 100.000 χρό-
νια δεν υπήρχαν πάνω από 10.000 άνθρωποι πάνω στη Γη, πιθανώς εξαιτίας κάποιας
μεγάλης φυσικής καταστροφής, όπως έκρηξη ηφαιστείου, κλιματική αλλαγή κ.α.) ή
σοβαρής ασθένειας.
Αν όμως η τελευταία εκτίμηση είναι σωστή, τότε το μέγεθος του πληθυσμού φαίνεται
πως ήταν πάντα μικρό κατά το τελευταίο εκατομμύριο χρόνια, συνεπώς ίσως δεν είναι
ανάγκη να καταφύγει κανείς σε κάποιο καταστροφικό γεγονός για να εξηγήσει το
χαμηλό αριθμό των ανθρώπων μέχρι σχετικά πρόσφατα.
Πριν ένα εκατ. χρόνια στην Αφρική ζούσε κυρίως ο Homο ergaster και στην Ασία
ο Homo erectus.
Η εκτίμηση για τον αριθμό των μόλις 18.000 αναπαραγωγικών ατόμων παγκοσμίως
ισχύει με την προϋπόθεση ότι υπήρχαν επιμειξίες μεταξύ των προγόνων μας από όλες
τις ηπείρους. Αν αυτό δεν συνέβαινε και αν οι σύγχρονοι άνθρωποι κατάγονται μόνο
από έναν από αυτούς τους επιμέρους και απομονωμένους πληθυσμούς (π.χ. από τον αφρικανό homo ergaster), τότε η νέα πληθυσμιακή εκτίμηση ισχύει μόνο για αυτή την υποομάδα και όχι για το σύνολο του παγκόσμιου πληθυσμού, που θα ήταν μεγαλύτερο.
Ας σημειωθεί ότι ο σύγχρονος άνθρωπος Homo sapiens εμφανίστηκε στην Αφρική
πολύ αργότερα, πριν από περίπου 200.000 χρόνια.
*Η εικόνα της ανάρτησης, αποτελεί προσομοίωση του προσώπου του Homο ergaster.
Νίκανδρος Κεπέσης...
Σαν σήμερα... 3 Ιούνη 2009, έφυγε από τη ζωή ο κομμουνιστής Νίκανδρος Κεπέσης.
Πήρε μέρος στους πολέμους 1940-41,σαν έφεδρος Ανθυπολοχαγός. Ρίχτηκε απ’ τους πρώτους στον αγώνα ενάντια στους καταχτητές. Αναδείχθηκε σε καπετάνιο του 6ου Ανεξάρτητου Συντάγματος του ΕΛΑΣ Πειραιά.
Έγινε μέλος της ΟΚΝΕ το 1930 και το 1936 μέλος του ΚΚΕ. Το 1944 έγινε μέλος της Γραμματείας της ΚΟ Πειραιά και το 1946 Β’ Γραμματέας της ΚΟ Αθήνας.
Το 1950, όντας φυλακή, εκλέχτηκε από την Γ’ συνδιάσκεψη μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ. Επανεκλέχτηκε από όλα μέχρι και το 11ο Συνέδριο.
Για την πατριωτική και κομματική του δράση διώχθηκε σκληρά. Κλείστηκε σε φυλακές
και στρατόπεδα συγκέντρωσης 22 σχεδόν χρόνια.
Υπήρξε βουλευτής του ΚΚΕ.
Πήρε μέρος στους πολέμους 1940-41,σαν έφεδρος Ανθυπολοχαγός. Ρίχτηκε απ’ τους πρώτους στον αγώνα ενάντια στους καταχτητές. Αναδείχθηκε σε καπετάνιο του 6ου Ανεξάρτητου Συντάγματος του ΕΛΑΣ Πειραιά.
Έγινε μέλος της ΟΚΝΕ το 1930 και το 1936 μέλος του ΚΚΕ. Το 1944 έγινε μέλος της Γραμματείας της ΚΟ Πειραιά και το 1946 Β’ Γραμματέας της ΚΟ Αθήνας.
Το 1950, όντας φυλακή, εκλέχτηκε από την Γ’ συνδιάσκεψη μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ. Επανεκλέχτηκε από όλα μέχρι και το 11ο Συνέδριο.
Για την πατριωτική και κομματική του δράση διώχθηκε σκληρά. Κλείστηκε σε φυλακές
και στρατόπεδα συγκέντρωσης 22 σχεδόν χρόνια.
Υπήρξε βουλευτής του ΚΚΕ.
Ναζίμ Χικμέτ...
3 Ιούνη 1963... Πεθαίνει ο Τούρκος κομμουνιστής ποιητής Ναζίμ Χικμέτ.
Ο Ν. Χικμέτ εντάσσεται στο παράνομο Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας το 1923. Διώκεται για τις ιδέες του και το 1938 καταδικάζεται σε 40 χρόνια φυλακή. Κάτω από
την πίεση της διεθνούς κατακραυγής, το καθεστώς αναγκάζεται να τον απελευθερώ-
σει το 1950 και αφού είχε ξεκινήσει απεργία πείνας.
Την ίδια χρονιά τιμάται με το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης. Ωστόσο παρακολουθείται συ-
νεχώς. Αρχίζει και πάλι να εργάζεται ως σεναριογράφος αλλά οι πιέσεις συνεχίζονται.
Αν και απαλλαγμένος από τη στρατιωτική θητεία, το καθεστώς
τον καλεί να καταταγεί. Το 1951 φεύγει κρυφά στη Ρουμανία και την ίδια χρονιά, του αφαιρείται η τουρκική ιθαγένεια, η οποία του δόθηκε και πάλι μόλις το 2001!
Ταξιδεύει σε πολλές χώρες και το 1952 εκλέγεται μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης.
Ο Ναζίμ Χικμέτ υπερασπίστηκε αταλάντευτα σε όλη του τη ζωή, και με τα γραφόμενά
του, αλλά και με τους αγώνες του, τις ιδέες του και τα πανανθρώπινα ιδανικά, τα οποία αυτές πρέσβευαν...
Ο Ν. Χικμέτ εντάσσεται στο παράνομο Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας το 1923. Διώκεται για τις ιδέες του και το 1938 καταδικάζεται σε 40 χρόνια φυλακή. Κάτω από
την πίεση της διεθνούς κατακραυγής, το καθεστώς αναγκάζεται να τον απελευθερώ-
σει το 1950 και αφού είχε ξεκινήσει απεργία πείνας.
Την ίδια χρονιά τιμάται με το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης. Ωστόσο παρακολουθείται συ-
νεχώς. Αρχίζει και πάλι να εργάζεται ως σεναριογράφος αλλά οι πιέσεις συνεχίζονται.
Αν και απαλλαγμένος από τη στρατιωτική θητεία, το καθεστώς
τον καλεί να καταταγεί. Το 1951 φεύγει κρυφά στη Ρουμανία και την ίδια χρονιά, του αφαιρείται η τουρκική ιθαγένεια, η οποία του δόθηκε και πάλι μόλις το 2001!
Ταξιδεύει σε πολλές χώρες και το 1952 εκλέγεται μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης.
Ο Ναζίμ Χικμέτ υπερασπίστηκε αταλάντευτα σε όλη του τη ζωή, και με τα γραφόμενά
του, αλλά και με τους αγώνες του, τις ιδέες του και τα πανανθρώπινα ιδανικά, τα οποία αυτές πρέσβευαν...
Σάββατο 2 Ιουνίου 2018
Η απλήρωτη εργασία παρουσιάζεται σαν πληρωμένη... (Καρλ Μαρξ)...
"... Η αξία ή τιμή της εργατικής δύναμης, παίρνει την όψη της τιμής ή της αξίας της ίδιας της εργασίας, αν και, για να μιλήσουμε ακριβολογημένα, αξία και τιμή της εργασίας είναι όροι δίχως νόημα.
Παρά το γεγονός ότι μονάχα ένα μέρος από την καθημερινή εργασία του εργάτη πληρώ-νεται, ενώ το άλλο μέρος μένει απλήρωτο και ενώ αυτή η απλήρωτη εργασία ή υπερεργα-
σία αποτελεί ακριβώς το ποσό από το οποίο σχηματίζεται η υπεραξία ή το κέρδος, ωστόσο, φαίνεται σαν όλη η εργασία να είναι πληρωμένη εργασία.
Αυτή η απατηλή όψη διακρίνει τη μισθωτή εργασία από τις άλλες ιστορικές μορφές της εργασίας. Πάνω στη βάση του μισθωτού συστήματος ακόμη και η απλήρωτη εργασία παρουσιάζεται σαν πληρωμένη..."
* Απόσπασμα από το "Μισθός, τιμή και κέρδος"... (κεφάλαιο 9) (Καρλ Μαρξ)
Παρά το γεγονός ότι μονάχα ένα μέρος από την καθημερινή εργασία του εργάτη πληρώ-νεται, ενώ το άλλο μέρος μένει απλήρωτο και ενώ αυτή η απλήρωτη εργασία ή υπερεργα-
σία αποτελεί ακριβώς το ποσό από το οποίο σχηματίζεται η υπεραξία ή το κέρδος, ωστόσο, φαίνεται σαν όλη η εργασία να είναι πληρωμένη εργασία.
Αυτή η απατηλή όψη διακρίνει τη μισθωτή εργασία από τις άλλες ιστορικές μορφές της εργασίας. Πάνω στη βάση του μισθωτού συστήματος ακόμη και η απλήρωτη εργασία παρουσιάζεται σαν πληρωμένη..."
* Απόσπασμα από το "Μισθός, τιμή και κέρδος"... (κεφάλαιο 9) (Καρλ Μαρξ)
«Σπέρνει θύελλες» για τους λαούς η διεύρυνση ΝΑΤΟ - ΕΕ στα Βαλκάνια...
Με βήμα ταχύ προς την «ευρωατλαντική ολοκλήρωση» των Βαλκανίων, ΕΕ - ΗΠΑ παρεμβαίνουν για να ολοκληρωθεί η συμφωνία των δύο κρατών το συντομότερο δυνατό.
Σαν κομμάτια ενός ευρύτερου γεωπολιτικού παζλ, που περιλαμβάνει τους σχεδιασμούς
των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στα Βαλκάνια, το χρονοδιάγραμμα και το περιεχόμενο της όποιας συμφωνίας Ελλάδας - ΠΓΔΜ υπαγορεύονται από το στόχο της γρήγορης ένταξης όλων των κρατών των Δυτ. Βαλκανίων σε ΝΑΤΟ και ΕΕ. Ενώ ουσιαστικά δεν υπάρχουν εγγυήσεις
για την αντιμετώπιση των αλυτρωτικών αναφορών στο Σύνταγμα της ΠΓΔΜ.
Σε αυτούς τους σχεδιασμούς είναι σημαιοφόρος η ελληνική κυβέρνηση, συνδέοντας αυτήν την εξέλιξη με την εξασφάλιση νέων πεδίων κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους, όπως άλλωστε δεσμεύτηκε ο πρωθυπουργός ενώπιον του ΣΕΒ και των μεγαλοξενοδόχων.
Αυτές οι εξελίξεις δεν εξασφαλίζουν την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή.
Να δυναμώσουν η κοινή πάλη, η φιλία και η αλληλεγγύη των λαών, μακριά από τις ιμπεριαλιστικές στρατιωτικοπολιτικές συμμαχίες.
*Από την κεντρική σελίδα του Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου (2/3 Ιούνη 2018)
Σαν κομμάτια ενός ευρύτερου γεωπολιτικού παζλ, που περιλαμβάνει τους σχεδιασμούς
των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στα Βαλκάνια, το χρονοδιάγραμμα και το περιεχόμενο της όποιας συμφωνίας Ελλάδας - ΠΓΔΜ υπαγορεύονται από το στόχο της γρήγορης ένταξης όλων των κρατών των Δυτ. Βαλκανίων σε ΝΑΤΟ και ΕΕ. Ενώ ουσιαστικά δεν υπάρχουν εγγυήσεις
για την αντιμετώπιση των αλυτρωτικών αναφορών στο Σύνταγμα της ΠΓΔΜ.
Σε αυτούς τους σχεδιασμούς είναι σημαιοφόρος η ελληνική κυβέρνηση, συνδέοντας αυτήν την εξέλιξη με την εξασφάλιση νέων πεδίων κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους, όπως άλλωστε δεσμεύτηκε ο πρωθυπουργός ενώπιον του ΣΕΒ και των μεγαλοξενοδόχων.
Αυτές οι εξελίξεις δεν εξασφαλίζουν την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή.
Να δυναμώσουν η κοινή πάλη, η φιλία και η αλληλεγγύη των λαών, μακριά από τις ιμπεριαλιστικές στρατιωτικοπολιτικές συμμαχίες.
*Από την κεντρική σελίδα του Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου (2/3 Ιούνη 2018)
Παρασκευή 1 Ιουνίου 2018
1η Ιούνη 1848... Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της μεγάλης καθημερινής πολιτικής εφημερίδας «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου»... Αρχισυντάκτης της ήταν ο Καρλ Μαρξ...
Την 1η Ιούνη του 1848 κυκλοφόρησε το πρώτο φύλλο της μεγάλης καθημερινής πολιτικής εφημερίδας «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου». Αρχισυντάκτης της ήταν ο Καρλ Μαρξ.
Κάτω από τον τίτλο υπήρχε η φράση: «Όργανο της δημοκρατίας».
Στην ουσία η εφημερίδα αυτή ήταν το βήμα της επαναστατικής εμπροσθοφυλακής του προλεταριάτου. Αυτό φανέρωναν τα άρθρα που έγραφαν ο Μαρξ και ο Ενγκελς από αφορμή το χαρτιστικό κίνημα στην Αγγλία και προπάντων οι φλογεροί και μαχητικοί τους λόγοι για να υπερασπίσουν την επανάσταση των εργατών του Παρισιού που ξέσπασε τον Ιούνη.
Μόλις δημοσιεύτηκαν τα άρθρα αυτά, πολλοί αστοί μέτοχοι της εφημερίδας, που στην αρ-
χή είχαν κατορθώσει να τους πείσουν να πάρουν μέρος στην έκδοσή της, αποχώρησαν.
Η «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου» στηλίτευε τους φανερούς αντεπαναστάτες και την προδο-τική στάση των φιλελεύθερων, κατέκρινε την ασυνέπεια και την αναποφασιστικότητα των μικροαστών δημοκρατών και υποστήριζε τα ζωτικά συμφέροντα του γερμανικού λαού.
Η εφημερίδα φώτιζε πλατιά το ξετύλιγμα της επανάστασης στη Γαλλία, στη Γερμανία και την Αυστρία και έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον για το εργατικό κίνημα και για τον επαναστα-τικό αγώνα των λαϊκών μαζών στις άλλες χώρες, καθώς και για το εθνικό κίνημα του πολω-νικού, του ιταλικού, του ουγγρικού, του τσέχικου και άλλων λαών.
Η έκδοση της «Νέας Εφημερίδας του Ρήνου» συνέβαλε αποφασιστικά στο να εδραιωθούν στο επαναστατικό, προοδευτικό, εργατικό κίνημα οι ιδέες του επιστημονικού κομμουνισμού. Ηταν ο καθημερινός καθοδηγητής του επαναστατημένου γερμανικού προλεταριάτου.
Με τη «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου» ο Μαρξ και ο Ενγκελς έδειξαν πρακτικά την αξία του επαναστατικού Τύπου και έδωσαν ένα υπόδειγμα για την ανάπτυξή του στο μέλλον.
Οι θεμελιωτές του επιστημονικού κομμουνισμού απέδιδαν μεγάλη σημασία στον Τύπο και στη δυνατότητά του να παίξει το ρόλο του συλλογικού οργανωτή.
Η «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου» έκλεισε στις 19 του Μάη του 1849, όταν είχε επικρατήσει στη Γερμανία η αντεπανάσταση. Το τελευταίο της φύλλο ήταν τυπωμένο ολόκληρο με κόκκινο μελάνι. Αποχαιρετώντας ο Μαρξ τους εργάτες της Κολωνίας γράφει από μέρους των συνεργατών της εφημερίδας πως «τελευταία τους λέξη θα είναι παντού και πάν-
τοτε : Απελευθέρωση της εργατικής τάξης».
*Αναδημοσίευση από τον Ριζοσπάστη
Κάτω από τον τίτλο υπήρχε η φράση: «Όργανο της δημοκρατίας».
Στην ουσία η εφημερίδα αυτή ήταν το βήμα της επαναστατικής εμπροσθοφυλακής του προλεταριάτου. Αυτό φανέρωναν τα άρθρα που έγραφαν ο Μαρξ και ο Ενγκελς από αφορμή το χαρτιστικό κίνημα στην Αγγλία και προπάντων οι φλογεροί και μαχητικοί τους λόγοι για να υπερασπίσουν την επανάσταση των εργατών του Παρισιού που ξέσπασε τον Ιούνη.
Μόλις δημοσιεύτηκαν τα άρθρα αυτά, πολλοί αστοί μέτοχοι της εφημερίδας, που στην αρ-
χή είχαν κατορθώσει να τους πείσουν να πάρουν μέρος στην έκδοσή της, αποχώρησαν.
Η «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου» στηλίτευε τους φανερούς αντεπαναστάτες και την προδο-τική στάση των φιλελεύθερων, κατέκρινε την ασυνέπεια και την αναποφασιστικότητα των μικροαστών δημοκρατών και υποστήριζε τα ζωτικά συμφέροντα του γερμανικού λαού.
Η εφημερίδα φώτιζε πλατιά το ξετύλιγμα της επανάστασης στη Γαλλία, στη Γερμανία και την Αυστρία και έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον για το εργατικό κίνημα και για τον επαναστα-τικό αγώνα των λαϊκών μαζών στις άλλες χώρες, καθώς και για το εθνικό κίνημα του πολω-νικού, του ιταλικού, του ουγγρικού, του τσέχικου και άλλων λαών.
Η έκδοση της «Νέας Εφημερίδας του Ρήνου» συνέβαλε αποφασιστικά στο να εδραιωθούν στο επαναστατικό, προοδευτικό, εργατικό κίνημα οι ιδέες του επιστημονικού κομμουνισμού. Ηταν ο καθημερινός καθοδηγητής του επαναστατημένου γερμανικού προλεταριάτου.
Με τη «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου» ο Μαρξ και ο Ενγκελς έδειξαν πρακτικά την αξία του επαναστατικού Τύπου και έδωσαν ένα υπόδειγμα για την ανάπτυξή του στο μέλλον.
Οι θεμελιωτές του επιστημονικού κομμουνισμού απέδιδαν μεγάλη σημασία στον Τύπο και στη δυνατότητά του να παίξει το ρόλο του συλλογικού οργανωτή.
Η «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου» έκλεισε στις 19 του Μάη του 1849, όταν είχε επικρατήσει στη Γερμανία η αντεπανάσταση. Το τελευταίο της φύλλο ήταν τυπωμένο ολόκληρο με κόκκινο μελάνι. Αποχαιρετώντας ο Μαρξ τους εργάτες της Κολωνίας γράφει από μέρους των συνεργατών της εφημερίδας πως «τελευταία τους λέξη θα είναι παντού και πάν-
τοτε : Απελευθέρωση της εργατικής τάξης».
*Αναδημοσίευση από τον Ριζοσπάστη
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)