Γιατί εμείς... ξέρουμε τι ζητάμε και που θέλουμε να φτάσουμε...

Εμείς, δεν είμαστε οι αυθόρμητα «αγανακτισμένοι», ούτε οι ξαφνικά 
«εξεγερμένοι»,  που κάνουμε την προσωπική μας «επανάσταση»... 
Ξέρουμε τι ζητάμε και που θέλουμε να φτάσουμε... 
Αγωνιζόμαστε σταθερά, διαχρονικά και αταλάντευτα... σε όλα τα 
επίπεδα, δίχως πεσιμισμούς και δίχως απογοητεύσεις... 
Έχοντας οδηγό μας και πατώντας σταθερά πάνω στην επιστημονικά 
θεμελιωμένη Μαρξιστική - Λενινιστική Κοσμοθεωρία μας, ερμηνεύ-
ουμε τις κοινωνικές αντιθέσεις και την ιστορική εξέλιξη και έτσι προ-
χωράμε αντικρίζοντας το μέλλον του Ανθρώπου… το μέλλον της Ζωής…

Θέλουμε να αλλάξουμε αυτόν το βάρβαρο κόσμο που ζούμε... 
Και θα τον αλλάξουμε...

Κοσμάς Λεοντιάδης

Ο θάνατος ενός αστού πολιτικού και το ξεσάλωμα των αγανακτισμένων «δημοκρατών»...

Πριν από λίγες ημέρες, έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών, ένας αστός πολιτικός, 
ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.
Ένας αστός πολιτικός, ο οποίος πάνω από 70 χρόνια «υπηρέτησε» με τον καλύ- 
τερο τρόπο τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης και βρισκόταν πάντα σε ευθεία 
σύμπλευση με αυτά της τα συμφέροντα…
Φυσικά τόσο αυτός, όσο και οι υπόλοιποι αστοί πολιτικοί κάνουν πολύ καλά τη 
δουλειά τους. Αυτή τη δουλειά για την οποία έχουν επιλεγεί από τα πραγματικά 
«αφεντικά» του καπιταλιστικού συστήματος.
Πέθανε λοιπόν ο Κ. Μητσοτάκης και όπως ήταν φυσικό, ο αστικός κόσμος και όχι 
μόνο αυτός, εξήραν τις υπηρεσίες του και την προσφορά του στο σύστημα.
Ως εδώ όλα καλά και όλα «φυσιολογικά»…

Όλοι αυτοί όμως, οι όψιμοι «επαναστάτες», οι αγανακτισμένοι «αριστεροί», οι τάχα πονεμένοι «κομμουνιστές» και όλοι οι λοιποί «δημοκράτες», γιατί προσπάθησαν με περίσσια ορμή και αγωνία, να «βάλουν» εναντίον του συγκεκριμένου προσώπου; 

Μήπως το πρότερο «ιδεολογικό» ή καλύτερα το πρότερο κομματικό παρελθόν τους
επέβαλε και αυτή τη «στοχευμένη» επίθεση; 
Μήπως ο απολίτικος και ιδεολογικά στείρος λόγος τους, φτάνει τελικά μέχρι εκεί και
όχι παραπέρα;
Μήπως αντιλαμβάνονται την πολιτική και ταξική αντιπαράθεση, απλά σαν πασαρέλα προσώπων τα οποία πάνε κι έρχονται ανάλογα με τις εποχές;
Μήπως;

Κοσμάς Λεοντιάδης

Στηθάγχη... (Ναζίμ Χικμέτ)...

Αν η μισή καρδιά μου βρίσκεται γιατρέ εδώ πέρα
Η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται
Με τη στρατιά που κατεβαίνει προς το Κίτρινο ποτάμι
Κι ύστερα, γιατρέ, την πάσα αυγή
Την πάσα αυγή γιατρέ, με τα χαράματα
Πάντα η καρδιά μου στην Ελλάδα τουφεκίζεται.
Κι ύστερα, να, σαν οι φυλακισμένοι γέρνουνε στον ύπνο
Και σβήνουν στο νοσοκομείο τα τελευταία βήματα
Τραβάει ολόισια, γιατρέ, η καρδιά μου 
Τραβάει, γιατρέ, στην Ισταμπούλ, σ’ ένα παλιό ξύλινο σπίτι.
Κι ύστερα, δέκα χρόνια τώρα, να, γιατρέ
Που τίποτα δεν έχω μες στα χέρια μου να δώσω στο φτωχό λαό μου
Τίποτα πάρεξ ένα μήλο
Ένα κόκκινο μήλο, την καρδιά μου.
Κι είναι γιατρέ, απ’ αφορμή όλα τούτα 
Που μες στα στήθια μου έχω τούτη την αρρώστια
Όμως, γιατρέ, και μ’ όλα τα ντουβάρια που μου κάθονται στα στήθια
Κοιτάω τη νύχτα ανάμεσα απ’ τα κάγκελα
Κι όλη η καρδιά μου αντιχτυπά και στο πιο μακρινό αστέρι.

ΣΕΒ - ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΝΔ... Νέοι αντιλαϊκοί γύροι για να ανακάμψει το κεφάλαιο...

Οι «εθνικοί στόχοι» που μοιράζονται από κοινού, σημαίνουν επίθεση δίχως τέλος για το λαό, ένταση της εκμετάλλευσης
Οι ομιλίες του πρωθυπουργού, του προέδρου του ΣΕΒ και του εκπροσώπου της ΝΔ, στην πρόσφατη Γενική Συνέλευση των βιομηχάνων, έδειξαν για μια ακόμα φορά ότι οι επιμέ-
ρους διαφορές και προτεραιότητες κάθε άλλο παρά αναιρούν την κοινή προσπάθεια για 
την υλοποίηση του «εθνικού στόχου» της ανάκαμψης του κεφαλαίου, που για το λαό σημαίνει αντιλαϊκά μέτρα δίχως τέλος και ένταση της εκμετάλλευσης.
Η διευθέτηση του χρέους, η κρατική στήριξη των επενδύσεων με «ζεστό» χρήμα και προνόμια στους επιχειρηματικούς ομίλους, η γρήγορη εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων 
που ανοίγουν νέα κερδοφόρα πεδία δράσης για το κεφάλαιο και αυξάνουν την ανταγω-νιστικότητά του είναι όσα συνθέτουν τον «εθνικό στόχο» της ανάκαμψης, τον οποίο μοιράζονται οι μεγαλοεργοδότες και τα κόμματά τους.
Την ίδια ώρα και προκειμένου να κλείσει η δεύτερη «αξιολόγηση» στο επόμενο Γιούρογκρουπ, η κυβέρνηση ετοιμάζει στα μουλωχτά νέο γύρο με «προαπαιτούμενα», πρόσθετα στους εφαρμοστικούς νόμους που ψήφισε στις 18 Μάη στη Βουλή.

*Αναδημοσίευση από την κεντρική σελίδα του Ριζοσπάστη (3 Ιούνη 2017)

Νίκανδρος Κεπέσης...

Σαν σήμερα, 3 Ιούνη 2009, έφυγε από τη ζωή ο κομμουνιστής Νίκανδρος Κεπέσης. 
Πήρε μέρος στους πολέμους 1940-41,σαν έφεδρος Ανθυπολοχαγός. Ρίχτηκε απ’ τους πρώτους στον αγώνα ενάντια στους καταχτητές. Αναδείχθηκε σε καπετάνιο του 6ου Ανεξάρτητου Συντάγματος του ΕΛΑΣ Πειραιά.
Έγινε μέλος της ΟΚΝΕ το 1930 και το 1936 μέλος του ΚΚΕ. Το 1944 έγινε μέλος της Γραμματείας της ΚΟ Πειραιά και το 1946 Β’ Γραμματέας της ΚΟ Αθήνας. 
Το 1950, όντας φυλακή, εκλέχτηκε από την Γ’ συνδιάσκεψη μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ. Επανεκλέχτηκε από όλα μέχρι και το 11ο Συνέδριο.
Για την πατριωτική και κομματική του δράση διώχθηκε σκληρά. Κλείστηκε σε φυλακές 
και στρατόπεδα συγκέντρωσης 22 σχεδόν χρόνια.
Υπήρξε βουλευτής του ΚΚΕ. 

Ναζίμ Χικμέτ...

3 Ιούνη 1963... Πεθαίνει ο Τούρκος κομμουνιστής ποιητής Ναζίμ Χικμέτ. 
Ο Ν. Χικμέτ εντάσσεται στο παράνομο Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας το 1923. Διώκεται για τις ιδέες του και το 1938 καταδικάζεται σε 40 χρόνια φυλακή. Κάτω από 
την πίεση της διεθνούς κατακραυγής, το καθεστώς αναγκάζεται να τον απελευθερώ-
σει το 1950 και αφού είχε ξεκινήσει απεργία πείνας. 
Την ίδια χρονιά τιμάται με το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης. Ωστόσο παρακολουθείται συ-
νεχώς. Αρχίζει και πάλι να εργάζεται ως σεναριογράφος αλλά οι πιέσεις συνεχίζονται. 
Αν και απαλλαγμένος από τη στρατιωτική θητεία, το καθεστώς 
τον καλεί να καταταγεί. Το 1951 φεύγει κρυφά στη Ρουμανία και την ίδια χρονιά, του αφαιρείται η τουρκική ιθαγένεια, η οποία του δόθηκε και πάλι μόλις το 2001! 
Ταξιδεύει σε πολλές χώρες και το 1952 εκλέγεται μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης.
Ο Ναζίμ Χικμέτ υπερασπίστηκε αταλάντευτα σε όλη του τη ζωή, και με τα γραφόμενά 
του, αλλά και με τους αγώνες του, τις ιδέες του και τα πανανθρώπινα ιδανικά, τα οποία αυτές πρέσβευαν...

3 Ιούνη... Από τη στήλη του Ριζοσπάστη... "Σαν σήμερα"...

1833 Δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το βασιλικό διάταγμα «Περί σχη-ματισμού της Ελληνικής Χωροφυλακής».

1899 Πεθαίνει ο Αυστριακός συνθέτης της κλασικής μουσικής Γιόχαν Στράους (ο 2ος).

1917 Στην πόλη Λιντς της Βρετανίας πραγματοποιείται αντιπολεμική Συνδιάσκεψη των εργατικών οργανώσεων, με τη συμμετοχή 1.150 αντιπροσώπων των συνδικάτων και πολιτικών οργανώσεων (Εργατικοί, Σοσιαλιστές, κ.ά.).

1924 Πεθαίνει ο Τσέχος συγγραφέας Φραντς Κάφκα.

1927 Τίθεται σε ισχύ το νέο Σύνταγμα της Ελλάδας, με το οποίο καθιερώθηκε η αβασί-

λευτη δημοκρατία (δημοψήφισμα 1924) και θεσπίστηκε ο θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας.

1932 Παραιτείται η κυβέρνηση Παπαναστασίου. Σχηματίζεται νέα κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ελευθέριο Βενιζέλο.

1933 Επανιδρύεται το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιρλανδίας, που είχε διαλυθεί το 1924.

1934 Η αστυνομία απαγορεύει τη σύγκληση του Αντιφασιστικού Συνεδρίου. Παρ' όλα 

αυτά, οι σχεδόν 1.200 σύνεδροι, καθώς και χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι της Αθήνας και 

του Πειραιά συγκεντρώνονται δεχόμενοι επίθεση από τις δυνάμεις καταστολής. 

Η αστυνομία ανοίγει πυρ και τραυματίζει 3 εργάτες. Παρά την τρομοκρατία, το Συνέδ-

ριο θα συνέλθει τελικά 2 μέρες αργότερα στον Κοκκιναρά Κηφισιάς.

1959 Η κυβέρνηση της ΕΡΕ του Κ. Καραμανλή απορρίπτει την πρόταση της Σοβιετικής Ενωσης για μια Βαλκανική χωρίς πυραύλους.

1963 Πεθαίνει ο Τούρκος κομμουνιστής ποιητής Ναζίμ Χικμέτ. 

1979 Στον Κόλπο του Μεξικού, και ύστερα από έκρηξη σε γεωτρύπανο, προκαλείται 

μια από τις μεγαλύτερες πετρελαιοκηλίδες στα χρονικά των περιβαλλοντικών κατασ-

τροφών (2.800 τετραγωνικά χιλιόμετρα).

1992 Με τη συμμετοχή αντιπροσώπων 172 κυβερνήσεων και χιλιάδων ακτιβιστών, 

ξεκινά στο Ρίο ντε Τζανέιρο υπό την αιγίδα του ΟΗΕ η μεγαλύτερη έως τότε παγκό-

σμια διάσκεψη για την προστασία του περιβάλλοντος («Διάσκεψη της Γης»). 

Οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να προσυπογράψουν τη σχετική συνθήκη, με το επιχείρημα ότι υπονόμευε τη βιομηχανική τους ανάπτυξη.

Ένας διαφορετικός ποδοσφαιρικός αγώνας…

Κατά την διάρκεια του εμφυλίου στο κολαστήριο της Μακρονήσου, βρέθηκαν αρκε-
τοί ποδοσφαιριστές. Εκεί ιδρύθηκε η ποδοσφαιρική ομάδα Μακρονήσου. 
Η ομάδα των εξόριστων της Μακρονήσου έδωσε αρκετά ματς στο νησί, ενώ επίσης μεταφέρθηκε και στην Αθήνα, με πρωτοβουλία των εξόριστων, για να αγωνιστεί με 
την ομάδα του Ολυμπιακού. 
Ήταν στις 26 Γενάρη του 1949 και με τη Μικτή Μακρονήσου αγωνίστηκαν και οι 
εξόριστοι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού... Διονύσης Γεωργάτος, Παπαδόπουλος, Ιωαννίδης, Γιώργος Δαρίβας (τωρινός πρόεδρος των παλαιμάχων του Ολυμπιακού) 
και Ηλίας Μαλαμόπουλος. Οι κρατούμενοι ποδοσφαιριστές νίκησαν εκείνο το από-
γευμα τους ερυθρολεύκους με 2-1. Τα γκολ μάλιστα, πέτυχαν παίκτες που ανήκαν 
στην πειραϊκή ομάδα: ο Μαλαμόπουλος (39') και ο Δαρίβας (60'). 
Σκόρερ του Ολυμπιακού ο Χριστόπουλος (78'). Τον αγώνα, ο οποίος διεξήχθη στο 
γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, παρακολούθησαν περίπου 15.000 φίλαθλοι, οι 
οποίοι αποθέωσαν και τις δύο ομάδες. Το γεγονός εξόργισε το φασιστικό καθεστώς 
της αστικής τάξης της εποχής και με την επιστροφή της ομάδας στο νησί, δόθηκε εν-
τολή για την άμεση διάλυσή της.

Απόσπασμα από το ποίημα "Άφωνος κόσμος"...

Δεν είναι το μέλλον της Γης ο καπιταλισμός...

1η Ιούνη 1848... Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της μεγάλης καθημερινής πολιτικής εφημερίδας «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου»... Αρχισυντάκτης της ήταν ο Καρλ Μαρξ...

Την 1η Ιούνη του 1848 κυκλοφόρησε το πρώτο φύλλο της μεγάλης καθημερινής πολιτικής εφημερίδας «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου». Αρχισυντάκτης της ήταν ο Καρλ Μαρξ. 
Κάτω από τον τίτλο υπήρχε η φράση: «Όργανο της δημοκρατίας».
Στην ουσία η εφημερίδα αυτή ήταν το βήμα της επαναστατικής εμπροσθοφυλακής του προλεταριάτου. Αυτό φανέρωναν τα άρθρα που έγραφαν ο Μαρξ και ο Ενγκελς από αφορμή το χαρτιστικό κίνημα στην Αγγλία και προπάντων οι φλογεροί και μαχητικοί τους λόγοι για να υπερασπίσουν την επανάσταση των εργατών του Παρισιού που ξέσπασε τον Ιούνη.
Μόλις δημοσιεύτηκαν τα άρθρα αυτά, πολλοί αστοί μέτοχοι της εφημερίδας, που στην αρ-
χή είχαν κατορθώσει να τους πείσουν να πάρουν μέρος στην έκδοσή της, αποχώρησαν.
Η «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου» στηλίτευε τους φανερούς αντεπαναστάτες και την προδο-τική στάση των φιλελεύθερων, κατέκρινε την ασυνέπεια και την αναποφασιστικότητα των μικροαστών δημοκρατών και υποστήριζε τα ζωτικά συμφέροντα του γερμανικού λαού.
Η εφημερίδα φώτιζε πλατιά το ξετύλιγμα της επανάστασης στη Γαλλία, στη Γερμανία και την Αυστρία και έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον για το εργατικό κίνημα και για τον επαναστα-τικό αγώνα των λαϊκών μαζών στις άλλες χώρες, καθώς και για το εθνικό κίνημα του πολω-νικού, του ιταλικού, του ουγγρικού, του τσέχικου και άλλων λαών.
Η έκδοση της «Νέας Εφημερίδας του Ρήνου» συνέβαλε αποφασιστικά στο να εδραιωθούν στο επαναστατικό, προοδευτικό, εργατικό κίνημα οι ιδέες του επιστημονικού κομμουνισμού. Ηταν ο καθημερινός καθοδηγητής του επαναστατημένου γερμανικού προλεταριάτου. 
Με τη «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου» ο Μαρξ και ο Ενγκελς έδειξαν πρακτικά την αξία του επαναστατικού Τύπου και έδωσαν ένα υπόδειγμα για την ανάπτυξή του στο μέλλον. 
Οι θεμελιωτές του επιστημονικού κομμουνισμού απέδιδαν μεγάλη σημασία στον Τύπο και στη δυνατότητά του να παίξει το ρόλο του συλλογικού οργανωτή.
Η «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου» έκλεισε στις 19 του Μάη του 1849, όταν είχε επικρατήσει στη Γερμανία η αντεπανάσταση. Το τελευταίο της φύλλο ήταν τυπωμένο ολόκληρο με κόκκινο μελάνι. Αποχαιρετώντας ο Μαρξ τους εργάτες της Κολωνίας γράφει από μέρους των συνεργατών της εφημερίδας πως «τελευταία τους λέξη θα είναι παντού και πάν-
τοτε : Απελευθέρωση της εργατικής τάξης».

*Αναδημοσίευση από τον Ριζοσπάστη (14 Ιούνη 2009)

Εθνικισμός : Δηλητήριο στις συνειδήσεις των ανθρώπων...

Ο εθνικισμός είναι ιδεολόγημα, που γεννήθηκε μαζί με τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής για να ενισχύσει την αστική τάξη στην προσπάθεια της να εδραιωθεί 
ως η κυρίαρχη τάξη. Με την εμφάνιση του λειτούργησε ως ιδεολογική νομιμοποίηση 
της εξουσίας της αναδυόμενης τότε αστικής τάξης, που επαναστατούσε εναντίον της φεουδαρχικής τάξης πραγμάτων διεκδικώντας περισσότερα δικαιώματα. 
Έτσι... ο εθνικισμός λειτούργησε ως το συνεκτικό στοιχείο στην δημιουργία των εθνών - 
κρατών που συνόδευσαν την ανάπτυξη του καπιταλισμού. 

Ως ιδεολογία είχε προοδευτικό περιεχόμενο όταν πρωτοεμφανίστηκε. Στην πορεία 
ωστόσο, ο εθνικισμός υπήρξε το όχημα για να υποδαυλίζεται το μίσος μεταξύ των 
λαών και να νομιμοποιείται έτσι η κήρυξη πολέμων για προσαρτήσεις εδαφών ή εκμετάλλευση φυσικών πόρων.
Ο εθνικισμός, κηρύττει την εθνική ιδιομορφία και αποκλειστικότητα καθώς και την δυσπιστία προς τα άλλα έθνη με αποτέλεσμα να σπέρνεται η εχθρότητα μεταξύ τους. Αποτελεί μέσο χειραγώγησης και αποπροσανατολισμού των ανθρώπων από τις αιτίες 
των όποιων κοινωνικών προβλημάτων αντιμετωπίζουν.

Κοσμάς Λεοντιάδης

Κυβέρνηση - ΣΕΒ : Οι "στόχοι" τους απαιτούν κλιμάκωση της επίθεσης στο λαό...

Τον «εθνικό στόχο» για ...απογείωση της καπιταλιστικής κερδοφορίας, με το λαό ρημαγμένο, παρουσίασε χτες ο πρωθυπουργός, μιλώντας στη Γενική Συνέλευση 
του ΣΕΒ
Τη διαβεβαίωση πως η κυβέρνηση θα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για να ανακάμ-
ψουν η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία του κεφαλαίου, έδωσε χτες ο πρω-
θυπουργός από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΣΕΒ.
Παρουσίασε ένα προς ένα τα αντιλαϊκά «επιτεύγματα» της κυβέρνησης που υπη-
ρετούν αυτόν το στόχο και ζήτησε συστράτευση του λαού στο σχέδιο για «έξοδο 
στις αγορές με αξιώσεις», που προϋποθέτει νέα κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης.
Επιτάχυνση του αντιλαϊκού έργου, με «γρήγορη και αποτελεσματική» εφαρμογή 
παλιών και νέων μέτρων, ζήτησε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, για τη διαμόρφωση περιβάλ-
λοντος «φιλικού προς την επιχειρηματικότητα», με ένταση της εκμετάλλευσης και 
άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας για το κεφάλαιο.

*Αναδημοσίευση από την κεντρική σελίδα του Ριζοσπάστη (1 Ιούνη 2017)