Οι Φαβιανοί, αντίθετοι έως και ανοιχτά εχθρικοί προς το μαρξισμό και την επαναστατική
πάλη του προλεταριάτου, προσέβλεπαν στην «πίεση»
προς τις άρχουσες τάξεις για μεταρρυθμίσεις - παραχωρήσεις, σε μικρά και βαθμιαία
βήματα προς π.χ. την επέκταση του εκλογικού δικαιώματος, τη μεγαλύτερη παρέμβαση
του κράτους στη διευθέτηση των διαφορών κεφαλαίου - εργασίας κ.ο.κ.
Όλα αυτά για τους Φαβιανούς αποτελούσαν έμπρακτα παραδείγματα σοσιαλισμού και
για το ότι αυτός είναι ο δρόμος προς το σοσιαλισμό για τη Βρετανία. «Βασική τους
αρχή είναι ο φόβος τους για την επανάσταση», είχε γράψει για τους Φαβιανούς
ο Ένγκελς το 1893, ενώ ο Β. Ι. Λένιν είχε χαρακτηρίσει τις ιδέες και τη δράση τους
«την πιο τέλεια έκφραση του οπορτουνισμού και της φιλελεύθερης εργατικής πολιτικής».
*Αναδημοσίευση από το 902.gr
πάλη του προλεταριάτου, προσέβλεπαν στην «πίεση»
προς τις άρχουσες τάξεις για μεταρρυθμίσεις - παραχωρήσεις, σε μικρά και βαθμιαία
βήματα προς π.χ. την επέκταση του εκλογικού δικαιώματος, τη μεγαλύτερη παρέμβαση
του κράτους στη διευθέτηση των διαφορών κεφαλαίου - εργασίας κ.ο.κ.
Όλα αυτά για τους Φαβιανούς αποτελούσαν έμπρακτα παραδείγματα σοσιαλισμού και
για το ότι αυτός είναι ο δρόμος προς το σοσιαλισμό για τη Βρετανία. «Βασική τους
αρχή είναι ο φόβος τους για την επανάσταση», είχε γράψει για τους Φαβιανούς
ο Ένγκελς το 1893, ενώ ο Β. Ι. Λένιν είχε χαρακτηρίσει τις ιδέες και τη δράση τους
«την πιο τέλεια έκφραση του οπορτουνισμού και της φιλελεύθερης εργατικής πολιτικής».
*Αναδημοσίευση από το 902.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου