Η συζήτηση για την «ιδιοκτησία του προγράμματος» μετά τη λήξη του μνημονίου κρύβει ότι η αντιλαϊκή πολιτική θα συνεχιστεί και θα ενταθεί, όποια κυβέρνηση και αν το εφαρμόσει.
Με βασικό στόχο να μην υπάρξει «πισωγύρισμα» στις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις μετά την
τυπική λήξη του μνημονίου και να συνεχιστούν οι αναδιαρθρώσεις προς όφελος των επιχει-
ρηματικών ομίλων, κυβέρνηση - κεφάλαιο - ΕΕ - ΔΝΤ διαμορφώνουν το πρόγραμμα της
«εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής», που συμπληρώνει και επεκτείνει τα μέτρα της
προηγούμενης περιόδου.
Το πρόγραμμα θα ενσωματώνει όλες τις δεσμεύσεις των μνημονίων, όπως είναι οι στόχοι
για το πρωτογενές πλεόνασμα, οι περικοπές στο αφορολόγητο και στις συντάξεις, η συνέ-
χιση των ιδιωτικοποιήσεων και η ένταση των πλειστηριασμών από τις τράπεζες, για τη
μείωση των «κόκκινων» δανείων. Θα περιλαμβάνει επίσης «αναπτυξιακές πολιτικές» για
την τόνωση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, όπως και μέτρα διαχείρισης και
ανακύκλωσης της φτώχειας, που θα μεγαλώνει για το λαό.
Κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της «εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής» παίζουν οι
αξιώσεις του κεφαλαίου, με τους βιομήχανους να διαπιστώνουν ότι «υπάρχει πλέον
συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για την ανάγκη να εφαρμοστούν τα
προγράμματα και να αποφεύγονται διενέξεις με τους δανειστές και εταίρους».
*Από την κεντρική σελίδα του Ριζοσπάστη (2 Φλεβάρη 2018)
Με βασικό στόχο να μην υπάρξει «πισωγύρισμα» στις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις μετά την
τυπική λήξη του μνημονίου και να συνεχιστούν οι αναδιαρθρώσεις προς όφελος των επιχει-
ρηματικών ομίλων, κυβέρνηση - κεφάλαιο - ΕΕ - ΔΝΤ διαμορφώνουν το πρόγραμμα της
«εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής», που συμπληρώνει και επεκτείνει τα μέτρα της
προηγούμενης περιόδου.
Το πρόγραμμα θα ενσωματώνει όλες τις δεσμεύσεις των μνημονίων, όπως είναι οι στόχοι
για το πρωτογενές πλεόνασμα, οι περικοπές στο αφορολόγητο και στις συντάξεις, η συνέ-
χιση των ιδιωτικοποιήσεων και η ένταση των πλειστηριασμών από τις τράπεζες, για τη
μείωση των «κόκκινων» δανείων. Θα περιλαμβάνει επίσης «αναπτυξιακές πολιτικές» για
την τόνωση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, όπως και μέτρα διαχείρισης και
ανακύκλωσης της φτώχειας, που θα μεγαλώνει για το λαό.
Κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της «εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής» παίζουν οι
αξιώσεις του κεφαλαίου, με τους βιομήχανους να διαπιστώνουν ότι «υπάρχει πλέον
συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για την ανάγκη να εφαρμοστούν τα
προγράμματα και να αποφεύγονται διενέξεις με τους δανειστές και εταίρους».
*Από την κεντρική σελίδα του Ριζοσπάστη (2 Φλεβάρη 2018)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου