Στον απόηχο του εμπρησμού του Γερμανικού Κοινοβουλίου - Ράιχσταγκ (προβοκάτσια
των Ναζί που αποδόθηκε στους κομμουνιστές) και δύο μέρες πριν τις βουλευτικές εκλο-
γές συλλαμβάνεται ο ηγέτης του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος Ερνστ Τέλμαν.
Η σύλληψή του δεν ανακοινώθηκε αμέσως από τον φόβο που θα είχε ο αντίκτυπος της σύλληψής του στις λαϊκές μάζες, ενόψει μάλιστα και των εκλογών. Μετά τη σύλληψή
του, ο Ερνστ Τέλμαν βίωσε την πιο τραγική περίοδο της ζωής του στα ναζιστικά μπουν-τρούμια και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι ναζί απέφευγαν συστηματικά να κοινο-
ποιούν τον εκάστοτε τόπο κράτησής του ακόμη και στην ίδια του την οικογένεια.
Η απομόνωση στην οποία τον υποχρέωσαν συνοδεύτηκε με βασανιστήρια και ταπει-
νώσεις που αποσκοπούσαν να του σπάσουν το ηθικό, να τον αναγκάσουν να προδώσει
τους συντρόφους του και να ομολογήσει εγκλήματα που δε διέπραξε.
Η σύλληψη του Ερνστ Τέλμαν και, πολύ περισσότερο, οι ειδήσεις για τα βασανιστήρια
στα οποία τον υπέβαλαν οι ναζί διαδόθηκαν σε ολόκληρο τον κόσμο. Εκατομμύρια ερ-
γάτες ξεσηκώθηκαν για να υπερασπιστούν τον ηγέτη των Γερμανών κομμουνιστών. Εκατομμύρια ήσαν οι άνθρωποι, που απαίτησαν από τη γερμανική κυβέρνηση να τον απελευθερώσει. Χιλιάδες επιτροπές υπεράσπισης του Τέλμαν δημιουργήθηκαν.
Τεράστιες διαδηλώσεις προλεταριακής αλληλεγγύης πλημμύρισαν τους δρόμους της Μόσχας, του Παρισιού, της Πράγας, του Λονδίνου, της Νέας Υόρκης και άλλων μεγα-λουπόλεων του πλανήτη. Για την απελευθέρωση του Τέλμαν κινητοποιήθηκαν οι σπουδαιότεροι εκπρόσωποι της διανόησης σε Ευρώπη και Αμερική. Ο Γκ. Δημητρώφ
κάλεσε προσωπικά τον Ρ. Ρολάν και τον Α. Μπαρμπίς να πρωτοστατήσουν στον αγώνα
για τη σωτηρία του Τέλμαν κι εκείνοι ανταποκρίθηκαν χωρίς δισταγμό.
Ο Τέλμαν δολοφονήθηκε από τους Ναζί στις 18/8/1944 στο στρατόπεδο συγ-κέντρωσης του Μπούχενβαλντ.
*Αναδημοσίευση από το 902.gr
των Ναζί που αποδόθηκε στους κομμουνιστές) και δύο μέρες πριν τις βουλευτικές εκλο-
γές συλλαμβάνεται ο ηγέτης του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος Ερνστ Τέλμαν.
Η σύλληψή του δεν ανακοινώθηκε αμέσως από τον φόβο που θα είχε ο αντίκτυπος της σύλληψής του στις λαϊκές μάζες, ενόψει μάλιστα και των εκλογών. Μετά τη σύλληψή
του, ο Ερνστ Τέλμαν βίωσε την πιο τραγική περίοδο της ζωής του στα ναζιστικά μπουν-τρούμια και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι ναζί απέφευγαν συστηματικά να κοινο-
ποιούν τον εκάστοτε τόπο κράτησής του ακόμη και στην ίδια του την οικογένεια.
Η απομόνωση στην οποία τον υποχρέωσαν συνοδεύτηκε με βασανιστήρια και ταπει-
νώσεις που αποσκοπούσαν να του σπάσουν το ηθικό, να τον αναγκάσουν να προδώσει
τους συντρόφους του και να ομολογήσει εγκλήματα που δε διέπραξε.
Η σύλληψη του Ερνστ Τέλμαν και, πολύ περισσότερο, οι ειδήσεις για τα βασανιστήρια
στα οποία τον υπέβαλαν οι ναζί διαδόθηκαν σε ολόκληρο τον κόσμο. Εκατομμύρια ερ-
γάτες ξεσηκώθηκαν για να υπερασπιστούν τον ηγέτη των Γερμανών κομμουνιστών. Εκατομμύρια ήσαν οι άνθρωποι, που απαίτησαν από τη γερμανική κυβέρνηση να τον απελευθερώσει. Χιλιάδες επιτροπές υπεράσπισης του Τέλμαν δημιουργήθηκαν.
Τεράστιες διαδηλώσεις προλεταριακής αλληλεγγύης πλημμύρισαν τους δρόμους της Μόσχας, του Παρισιού, της Πράγας, του Λονδίνου, της Νέας Υόρκης και άλλων μεγα-λουπόλεων του πλανήτη. Για την απελευθέρωση του Τέλμαν κινητοποιήθηκαν οι σπουδαιότεροι εκπρόσωποι της διανόησης σε Ευρώπη και Αμερική. Ο Γκ. Δημητρώφ
κάλεσε προσωπικά τον Ρ. Ρολάν και τον Α. Μπαρμπίς να πρωτοστατήσουν στον αγώνα
για τη σωτηρία του Τέλμαν κι εκείνοι ανταποκρίθηκαν χωρίς δισταγμό.
Ο Τέλμαν δολοφονήθηκε από τους Ναζί στις 18/8/1944 στο στρατόπεδο συγ-κέντρωσης του Μπούχενβαλντ.
*Αναδημοσίευση από το 902.gr
