Σάββατο 30 Μαρτίου 2019
Ο Μπελογιάννης ζει...
30 Μάρτη 1952. Ο Νίκος Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του Δ. Μπάτσης, Ν. Καλούμενος
και Ηλίας Αργυριάδης εκτελούνται στου Γουδί, πίσω από το νοσοκομείο Σωτηρία.
Ο Δημήτρης Ραβάνης - Ρεντής έγραψε τους παρακάτω στίχους και με τη μουσική του
Λάκη Χατζή έγιναν ένα υπέροχο τραγούδι μνήμης και αγώνα...
Τον ξέρουνε τα ελάτια, τα πλατάνια
ίδιος μ’ αυτά, περήφανος, στητός
αχούν απ’ τη φωνή του τα ρουμάνια
μπρος για τη νίκη, για το κόμμα μπρος.
Ο Μπελογιάννης ζει μες στην καρδιά μας,
ο Μπελογιάννης ζει πα στις κορφές
ο Μπελογιάννης ζει κι είναι κοντά μας
στων τραγουδιών τις λεύτερες στροφές.
Ζει σ’ όλους τους καιρούς, σ’ όλους τους τόπους
το κάθε σπίτι, σπίτι του δικό.
Ζει ο Μπελογιάννης, ζει με τους ανθρώπους
που χτίζουν έναν κόσμο σοσιαλιστικό.
Ο Μπελογιάννης ζει μες στην καρδιά μας,
ο Μπελογιάννης ζει πα στις κορφές
ο Μπελογιάννης ζει κι είναι κοντά μας
στων τραγουδιών τις λεύτερες στροφές.
*Στην ερμηνεία αυτής της έκδοσης του τραγουδιού, η αξέχαστη Μαρία Δημητριάδη
και Ηλίας Αργυριάδης εκτελούνται στου Γουδί, πίσω από το νοσοκομείο Σωτηρία.
Ο Δημήτρης Ραβάνης - Ρεντής έγραψε τους παρακάτω στίχους και με τη μουσική του
Λάκη Χατζή έγιναν ένα υπέροχο τραγούδι μνήμης και αγώνα...
Τον ξέρουνε τα ελάτια, τα πλατάνια
ίδιος μ’ αυτά, περήφανος, στητός
αχούν απ’ τη φωνή του τα ρουμάνια
μπρος για τη νίκη, για το κόμμα μπρος.
Ο Μπελογιάννης ζει μες στην καρδιά μας,
ο Μπελογιάννης ζει πα στις κορφές
ο Μπελογιάννης ζει κι είναι κοντά μας
στων τραγουδιών τις λεύτερες στροφές.
Ζει σ’ όλους τους καιρούς, σ’ όλους τους τόπους
το κάθε σπίτι, σπίτι του δικό.
Ζει ο Μπελογιάννης, ζει με τους ανθρώπους
που χτίζουν έναν κόσμο σοσιαλιστικό.
Ο Μπελογιάννης ζει μες στην καρδιά μας,
ο Μπελογιάννης ζει πα στις κορφές
ο Μπελογιάννης ζει κι είναι κοντά μας
στων τραγουδιών τις λεύτερες στροφές.
*Στην ερμηνεία αυτής της έκδοσης του τραγουδιού, η αξέχαστη Μαρία Δημητριάδη
Παρασκευή 29 Μαρτίου 2019
29 Μάρτη 1929... Η κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου υποβάλλει για συζήτηση στη Βουλή το σχέδιο του Νόμου «για την υπεράσπιση του κοινωνικού καθεστώτος», το περιβόητο "Ιδιώνυμο"...
Ο στόχος του ήταν η ποινικοποίηση των "ανατρεπτικών" ιδεών, ιδιαίτερα η δίωξη κομ-μουνιστών, αναρχικών και η καταστολή των συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων.
Από το βήμα της Βουλής ο ίδιος ο Βενιζέλος τόνισε: «Πιστεύω, λοιπόν, ότι θα με ακούση
ο εργατικός κόσμος, όταν του είπω: ''Πρόσεξε, μην παρασυρθείς, από τους κομμουνιστάς
εις τον αγώνα αυτόν, ο οποίος φαίνεται, ότι ετοιμάζεται και εις την μάχην αυτήν, η οποία πρόκειται να δοθή''. Το κράτος εκπροσωπούμενον από την κυβέρνησιν, την νόμιμον, και έχον, ως ελπίζω, υποστήριξιν όλου του πολιτικού κόσμου, θα αντιταχθή κατά τοιαύτης επαναστατικής ενεργείας προς ανατροπήν του ελευθέρου πολιτεύματος, θα την κτυπήση
με όλα τα μέσα, τα οποία διαθέτει επί τη βάσει των κειμένων νόμων».
Από το βήμα της Βουλής ο ίδιος ο Βενιζέλος τόνισε: «Πιστεύω, λοιπόν, ότι θα με ακούση
ο εργατικός κόσμος, όταν του είπω: ''Πρόσεξε, μην παρασυρθείς, από τους κομμουνιστάς
εις τον αγώνα αυτόν, ο οποίος φαίνεται, ότι ετοιμάζεται και εις την μάχην αυτήν, η οποία πρόκειται να δοθή''. Το κράτος εκπροσωπούμενον από την κυβέρνησιν, την νόμιμον, και έχον, ως ελπίζω, υποστήριξιν όλου του πολιτικού κόσμου, θα αντιταχθή κατά τοιαύτης επαναστατικής ενεργείας προς ανατροπήν του ελευθέρου πολιτεύματος, θα την κτυπήση
με όλα τα μέσα, τα οποία διαθέτει επί τη βάσει των κειμένων νόμων».
Ιάκωβος Καμπανέλλης...
Σαν σήμερα… 29 Μάρτη 2011, φεύγει από τη ζωή σε ηλικία 90 χρόνων, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, θεατρικός συγγραφέας και ακαδημαϊκός.
Υπήρξε ένας σεμνός και ακέραιος άνθρωπος, ένας αγωνιστής της ζωής…
Το 1943 συνελήφθη από τους Γερμανούς και οδηγήθηκε στο στρατόπεδο συγκέν-
τρωσης του Μαουτχάουζεν, όπου και κρατήθηκε μέχρι το 1945.
Γνωστά θεατρικά του έργα είναι… Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια, Έβδομη μέρα
της δημιουργίας, Η Αυλή των θαυμάτων, Ηλικία της νύχτας, Παραμύθι χωρίς όνο-
μα, Γειτονιά των Αγγέλων, Βίβα Ασπασία, Οδυσσέα γύρισε σπίτι, Αποικία των τι-
μωρημένων, Το μεγάλο μας τσίρκο και πολλά ακόμα.
Έγραψε επίσης σενάρια κινηματογραφικών ταινιών, όπως : Στέλλα, σε σκηνοθεσία
Μιχάλη Κακογιάννη, Ο δράκος, σε σκηνοθεσία Νίκου Κούνδουρου, Η αρπαγή της Περσεφόνης, σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου.
Επίσης έγραψε και το βιβλίο Μαουτχάουζεν, όπου εξιστορεί όσα έζησε στο στρατό-
πεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης από το 1943 ως το 1945.
Mαουτχάουζεν (The Balad of Mauthausen), ονομάστηκε ο κύκλος τραγουδιών του
Μίκη Θεοδωράκη, τα οποία αποτελούν μελοποίηση του αφηγηματικού έργου Μαουτ-
χάουζεν του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Υπήρξε ένας σεμνός και ακέραιος άνθρωπος, ένας αγωνιστής της ζωής…
Το 1943 συνελήφθη από τους Γερμανούς και οδηγήθηκε στο στρατόπεδο συγκέν-
τρωσης του Μαουτχάουζεν, όπου και κρατήθηκε μέχρι το 1945.
Γνωστά θεατρικά του έργα είναι… Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια, Έβδομη μέρα
της δημιουργίας, Η Αυλή των θαυμάτων, Ηλικία της νύχτας, Παραμύθι χωρίς όνο-
μα, Γειτονιά των Αγγέλων, Βίβα Ασπασία, Οδυσσέα γύρισε σπίτι, Αποικία των τι-
μωρημένων, Το μεγάλο μας τσίρκο και πολλά ακόμα.
Έγραψε επίσης σενάρια κινηματογραφικών ταινιών, όπως : Στέλλα, σε σκηνοθεσία
Μιχάλη Κακογιάννη, Ο δράκος, σε σκηνοθεσία Νίκου Κούνδουρου, Η αρπαγή της Περσεφόνης, σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου.
Επίσης έγραψε και το βιβλίο Μαουτχάουζεν, όπου εξιστορεί όσα έζησε στο στρατό-
πεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης από το 1943 ως το 1945.
Mαουτχάουζεν (The Balad of Mauthausen), ονομάστηκε ο κύκλος τραγουδιών του
Μίκη Θεοδωράκη, τα οποία αποτελούν μελοποίηση του αφηγηματικού έργου Μαουτ-
χάουζεν του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
23ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης. Η δεξιά στροφή συνεχίζεται...
Σαν σήμερα... 29 Μάρτη 1966, αρχίζει τις εργασίες του το 23ο Συνέδριο του Κομμουνισ-
τικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (29/3-8/4/1966). Το Συνέδριο αυτό δρομολόγησε μια σειρά μεταρρυθμίσεις στο επίπεδο της οικονομίας, με βασικά στοιχεία την υιοθέτηση του κέρδους ως κινήτρου για την παραγωγή και την αποδυνάμωση του κεντρικού σχεδιασμού, σε μια περίοδο. Έτσι, η θεωρητική διολίσθηση και η αντίστοιχη πολιτική οπισθοχώρησης στην EΣΣΔ ήρθαν σε μια νέα φάση ανώτερης ανάπτυξης των παραγωγι-
κών δυνάμεων, που απαιτούσε αντίστοιχη ανάπτυξη του κεντρικού σχεδιασμού στην κατεύθυνση ισχυροποίησης του κομμουνιστικού τρόπου παραγωγής. Με τις αγοραίες μεταρρυθμίσεις, με την απόσπαση της σοσιαλιστικής παραγωγικής μονάδας από τον κεντρικό σχεδιασμό, αποδυναμώθηκε ο σοσιαλιστικός χαρακτήρας της ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής. Δημιουργήθηκε η δυνατότητα παραβίασης της κατανομής «ανάλογα
με την εργασία». Παράλληλα, απορρίφθηκαν προτάσεις και σχέδια για αξιοποίηση των ηλεκτρονικών υπολογιστών και της πληροφορικής που μπορούσαν να συμβάλουν στη βελτίωση της τεχνικής επεξεργασίας στοιχείων, ώστε να βελτιώνονται και από αυτήν την άποψη η παρακολούθηση και ο έλεγχος της παραγωγής με φυσικούς δείκτες.
*Αναδημοσίευση από τον Ριζοσπάστη
τικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (29/3-8/4/1966). Το Συνέδριο αυτό δρομολόγησε μια σειρά μεταρρυθμίσεις στο επίπεδο της οικονομίας, με βασικά στοιχεία την υιοθέτηση του κέρδους ως κινήτρου για την παραγωγή και την αποδυνάμωση του κεντρικού σχεδιασμού, σε μια περίοδο. Έτσι, η θεωρητική διολίσθηση και η αντίστοιχη πολιτική οπισθοχώρησης στην EΣΣΔ ήρθαν σε μια νέα φάση ανώτερης ανάπτυξης των παραγωγι-
κών δυνάμεων, που απαιτούσε αντίστοιχη ανάπτυξη του κεντρικού σχεδιασμού στην κατεύθυνση ισχυροποίησης του κομμουνιστικού τρόπου παραγωγής. Με τις αγοραίες μεταρρυθμίσεις, με την απόσπαση της σοσιαλιστικής παραγωγικής μονάδας από τον κεντρικό σχεδιασμό, αποδυναμώθηκε ο σοσιαλιστικός χαρακτήρας της ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής. Δημιουργήθηκε η δυνατότητα παραβίασης της κατανομής «ανάλογα
με την εργασία». Παράλληλα, απορρίφθηκαν προτάσεις και σχέδια για αξιοποίηση των ηλεκτρονικών υπολογιστών και της πληροφορικής που μπορούσαν να συμβάλουν στη βελτίωση της τεχνικής επεξεργασίας στοιχείων, ώστε να βελτιώνονται και από αυτήν την άποψη η παρακολούθηση και ο έλεγχος της παραγωγής με φυσικούς δείκτες.
*Αναδημοσίευση από τον Ριζοσπάστη
Πέμπτη 28 Μαρτίου 2019
28 Μάρτη 1871… Η Κομμούνα του Παρισιού… Ο δοξασμένος προάγγελος μιας νέας κοινωνίας...
Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, η κρατική εξουσία πέρασε, αν και
για σύντομο χρονικό διάστημα, μέχρι τις 28 Μάη 1871, στα χέρια του προλεταριάτου,
της πιο πρωτοπόρας, της μοναδικής μέχρι το τέλος επαναστατικής τάξης.
Ο στρατός της πόλης αντικαταστάθηκε από πολιτοφυλακή αποτελούμενη από όλους
τους πολίτες που μπορούσαν να πολεμήσουν.
Η Κομμούνα πήρε σχεδόν αμέσως μέτρα προς εύνοια των εργατών : επέβαλε πάγωμα
των τιμών στα ενοίκια κατά την διάρκεια του πολέμου, απαγόρευσε στα ενεχυροδα-νειστήρια να πουλούν αγαθά καθώς οι εργάτες αναγκάστηκαν να βάλουν ενέχυρο
τα εργαλεία τους κατά την διάρκεια του πολέμου, κρατικοποίησε την εκκλησιαστική περιουσία, ανέβαλε την υποχρέωση καταβολής των χρεών, εξίσωσε τους μισθούς των υπαλλήλων και τους επέβαλε ανώτατο όριο και κατάργησε τους τόκους.
Για τη συντριβή της, η αστική τάξη της Γαλλίας συμμάχησε ακόμα και με τον «εχθρό»
της, τη γερμανική αστική τάξη (με την οποία βρισκόταν σε πόλεμο), έτσι ώστε από
κοινού να κατασφάξουν την εξεγερμένη εργατική τάξη του Παρισιού, που αποτελούσε
τον πραγματικό εχθρό.
Ο απολογισμός… περίπου 30.000 δολοφονημένοι εργάτες… ήρωες του παγκόσμιου προλεταριάτου…
Η Κομμούνα που ίδρυσαν οι εργάτες του Παρισιού έζησε μόνον 72 μέρες, αλλά η σημα-
σία της για τον παραπέρα απελευθερωτικό αγώνα της εργατικής τάξης ήταν τεράστια.
Όπως έγραψε και ο Κ. Μαρξ… «Το Παρίσι των εργατών με την Κομμούνα του
θα γιορτάζεται πάντα σαν δοξασμένος προάγγελος μιας νέας κοινωνίας.
Τους μάρτυρές της τους έχει κλείσει μέσα στη μεγάλη της καρδιά η εργατική τάξη. Τους εξολοθρευτές της τους κάρφωσε κιόλας η ιστορία στον πάσσαλο
της ατίμωσης από όπου δεν μπορούν να τους λυτρώσουν μήτε όλες οι προσευ-
χές των παπάδων τους».
για σύντομο χρονικό διάστημα, μέχρι τις 28 Μάη 1871, στα χέρια του προλεταριάτου,
της πιο πρωτοπόρας, της μοναδικής μέχρι το τέλος επαναστατικής τάξης.
Ο στρατός της πόλης αντικαταστάθηκε από πολιτοφυλακή αποτελούμενη από όλους
τους πολίτες που μπορούσαν να πολεμήσουν.
Η Κομμούνα πήρε σχεδόν αμέσως μέτρα προς εύνοια των εργατών : επέβαλε πάγωμα
των τιμών στα ενοίκια κατά την διάρκεια του πολέμου, απαγόρευσε στα ενεχυροδα-νειστήρια να πουλούν αγαθά καθώς οι εργάτες αναγκάστηκαν να βάλουν ενέχυρο
τα εργαλεία τους κατά την διάρκεια του πολέμου, κρατικοποίησε την εκκλησιαστική περιουσία, ανέβαλε την υποχρέωση καταβολής των χρεών, εξίσωσε τους μισθούς των υπαλλήλων και τους επέβαλε ανώτατο όριο και κατάργησε τους τόκους.
Για τη συντριβή της, η αστική τάξη της Γαλλίας συμμάχησε ακόμα και με τον «εχθρό»
της, τη γερμανική αστική τάξη (με την οποία βρισκόταν σε πόλεμο), έτσι ώστε από
κοινού να κατασφάξουν την εξεγερμένη εργατική τάξη του Παρισιού, που αποτελούσε
τον πραγματικό εχθρό.
Ο απολογισμός… περίπου 30.000 δολοφονημένοι εργάτες… ήρωες του παγκόσμιου προλεταριάτου…
Η Κομμούνα που ίδρυσαν οι εργάτες του Παρισιού έζησε μόνον 72 μέρες, αλλά η σημα-
σία της για τον παραπέρα απελευθερωτικό αγώνα της εργατικής τάξης ήταν τεράστια.
Όπως έγραψε και ο Κ. Μαρξ… «Το Παρίσι των εργατών με την Κομμούνα του
θα γιορτάζεται πάντα σαν δοξασμένος προάγγελος μιας νέας κοινωνίας.
Τους μάρτυρές της τους έχει κλείσει μέσα στη μεγάλη της καρδιά η εργατική τάξη. Τους εξολοθρευτές της τους κάρφωσε κιόλας η ιστορία στον πάσσαλο
της ατίμωσης από όπου δεν μπορούν να τους λυτρώσουν μήτε όλες οι προσευ-
χές των παπάδων τους».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)