Ο Μίκης Θεοδωράκης απαντά σε κείμενο του γιου του Γιώργου...

Αγαπημένε μου Γιώργο. Ένοιωσα βαθιά συγκίνηση διαβάζοντας το εκπληκτικό σου κείμενο. Λες και διάβασες τη σκέψη μου. Είμαι όπως ξέρεις ένας ουτοπικός κομμουνιστής και δεν έχω μετανοιώσει για όσα υπέφερα παλεύοντας γι αυτήν την ιδανική ουτοπία.

Άλλωστε ό,τι καλό συνέβη στην ανθρωπότητα οφείλεται σε όσους πίστεψαν και πάλεψαν για μια ουτοπία και θεωρώ ιδανική την κοινωνία όπου η μοναδική εξουσία θα είναι η συνείδηση του ανθρώπου.

Στο τέλος του βίου μου πιστεύω ότι η ανθρωπότητα σε βάθος χρόνου δεν έχει παρα μονάχα δυο επιλογές: την αρμονία δηλαδή τη Ζωή ή το χάος δηλαδή τον θάνατο. Και η Ζωή-αρμονία είναι ο κομμουνισμός. 

Σε φιλώ ο πατέρας σου Μίκης 

29-3-2017 

3 Απρίλη 1948... Σχέδιο Μάρσαλ...

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν υπογράφει το γνωστό «σχέδιο Μάρσαλ» υπό τον ψευδεπίγραφο τίτλο της χορήγησης «βοήθειας» στις χώρες που υπέστησαν τα δεινά του 
Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Το «Δόγμα Τρούμαν» και το «Σχέδιο Μάρσαλ» αποτέλεσαν τον «πρόλογο» της στήριξης του αστικού μεταπολεμικού καθεστώτος στην Ελλάδα, η οποία ολοκληρώθηκε με την έν-
ταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ και την εγκατάσταση των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα.
Το «Σχέδιο Μάρσαλ», το οποίο είναι αδιάσπαστο από το «Δόγμα Τρούμαν», αποτελούσε μια γιγαντιαία επιχείρηση αντεπαναστατικού πολέμου με διπλό στόχο: Από τη μια στρεφόταν εναντίον των επαναστατικών δυνάμεων στη Δυτική Ευρώπη και από την άλλη αποσκοπούσε στην πρόσδεση των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης στην ιμπεριαλιστική τροχιά με ταυτόχρονη απομόνωση της ΕΣΣΔ.
Η εξαγγελία των δύο αυτών προγραμμάτων συνοδεύθηκε από την όξυνση κλίματος αντι-κομμουνιστικής και αντισοβιετικής υστερίας, ενώ δεν πρέπει να λησμονείται ότι οι «ειδι-
κές συνθήκες» της Ελλάδας, δηλαδή ο αγώνας του ΔΣΕ, ήταν εκείνες που «τράβηξαν» το ενδιαφέρον του Τρούμαν. 

*Αναδημοσίευση από το 902.gr

Προσωπολατρία και «θεοποίηση» ανθρώπων οι οποίοι βρίσκονται ακόμα εν ζωή… Ποτέ…

Αυτό αποτελεί βασική ιδεολογική θέση και αρχή… Και αυτό γιατί… 
Για κανέναν από εμάς δεν μπορείς να βάλεις το χέρι στη φωτιά… 
Έχουν δει πολλά… μα πάρα πολλά τα μάτια μας στον ρου της ιστορίας… 
Ας είμαστε λοιπόν αρκετά φειδωλοί στους χαρακτηρισμούς και στις «ενθουσιώδεις» αναφορές όσο αφορά τα πρόσωπα…
Είναι πολύ πιθανόν, στο μέλλον… να βρεθούμε προ εκπλήξεων…

Κοσμάς Λεοντιάδης

Η ανίκητη επιγραφή... ΖΗΤΩ Ο ΛΕΝΙΝ... (Μπέρτολτ Μπρεχτ)...

Την εποχή του παγκόσμιου πολέμου, σε ένα κελί της ιταλικής φυλακής Σαν Κάρλο 
γεμάτο από κρατούμενους στρατιώτες, μεθυσμένους και κλέφτες... 
ένας σοσιαλιστής φαντάρος, έγραψε πάνω στον τοίχο με μολύβι : 
ΖΗΤΩ Ο ΛΕΝΙΝ!
Πολύ ψηλά στο μισοσκότεινο κελί, ίσα-ίσα να φαίνεται, μα με πελώρια γράμματα 
γραμμένο.
Μόλις το είδανε οι δεσμοφύλακες, στείλανε έναν μπογιατζή με έναν κουβά ασβέστη 
και αυτός με μια βούρτσα με μακρύ κοντάρι ασβέστωσε την απειλητική επιγραφή. 
Μα μόνο της γραφής το χαρακτήρα, με τον ασβέστη του άλλαξε... Και τώρα έστεκε 
ψηλά μες στο κελί με ασβέστη : ΖΗΤΩ Ο ΛΕΝΙΝ!
Και δεύτερος μπογιατζής έβαψε από πάνω την επιγραφή με μια μεγάλη βούρτσα... 
έτσι που εξαφανίστηκε για ώρες. 
Μα κατά το πρωί που στέγνωσε ο ασβέστης, ξεπρόβαλε από κάτω η επιγραφή ξανά : 
ΖΗΤΩ Ο ΛΕΝΙΝ!
Τότε στείλανε οι δεσμοφύλακες ενάντια στην επιγραφή έναν οικοδόμο με ένα μαχαίρι. 
Κι αυτός την έξυσε γράμμα προς γράμμα, για μια ώρα, και όταν τελείωσε, φάνταζε μέ-
σα στο κελί ψηλά, άχρωμη πλέον, μα βαθιά μέσα στον τοίχο χαραγμένη, η ανίκητη επιγραφή : ΖΗΤΩ Ο ΛΕΝΙΝ!
Τώρα ρίξτε τον τοίχο! είπε ο φαντάρος.

Με το ΝΑΤΟ ακόμα και στο σκάκι...

Για πρώτη φορά φέτος, επί ημερών της «κυβέρνησης της αριστεράς», υπήρξε ελληνική συμμετοχή στο λεγόμενο «Σκακιστικό Πρωτάθλημα NATO». Πρόκειται για μια διοργά-
νωση που άρχισε το 1989 και φέτος πραγματοποιήθηκε από τις 26 Μάρτη έως τη 1 Απρί-
λη στην Ουγγαρία. Δηλαδή σε μια χώρα όπου η αντικομμουνιστική και αντιπροσφυγική υστερία της αντιδραστικής κυβέρνησής της έχει χτυπήσει «κόκκινο».
Η καθόλου τιμητική αυτή «πρώτη» για τη χώρα μας δεν είναι συμπτωματική. Γίνεται 
σε μια περίοδο που η ελληνική αστική τάξη και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προωθούν 
την αναβάθμιση του ρόλου και της συμμετοχής της χώρας μας στα επιθετικά σχέδια του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή, στο πλαίσιο των ενδοϊμπεριαλιστι-
κών ανταγωνισμών για τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων και οδών. 
Η ελληνική κυβέρνηση έχει ήδη μετατρέψει το Αιγαίο σε ΝΑΤΟική θάλασσα με πρόσχη-
μα τη διαχείριση των προσφυγικών - μεταναστευτικών ροών, ενώ συμμετέχει ενεργά 
στους πολεμοκάπηλους σχεδιασμούς ενάντια στη Ρωσία. Στήριξε με θέρμη τις εξαιρετικά επικίνδυνες για τους λαούς αποφάσεις της Συνόδου του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία, ενώ Έλλη-
νες υπουργοί και αξιωματούχοι πηγαινοέρχονται στις ΗΠΑ προσφέροντας «γην και ύδωρ» για την ακόμα μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας.
Το «σκακιστικό πρωτάθλημα» είναι μέρος μιας γενικότερης επιχείρησης αναβάθμισης 
της ΝΑΤΟικής παρέμβασης με «κοινωνικές» εκδηλώσεις που αποσκοπούν στο φτιασίδω-
μα του αποκρουστικού προσώπου αυτού του ιμπεριαλιστικού οργανισμού, τη συγκάλυψη και «νομιμοποίηση» των επιθετικών του σχεδίων, την «εξοικείωση» των λαών με την παρουσία και επικίνδυνη δράση του.
Η ελληνική συμμετοχή σε αυτό το «πρωτάθλημα» φέρει την πολιτική σφραγίδα της κυ-βέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Δεν είναι όμως άμοιρη ευθυνών και η διοίκηση της ΕΣΟ, αφού 
η ελληνική συμμετοχή σε αυτό το «πρωτάθλημα» γίνεται εξ ονόματός της και με την υπο-γραφή της. Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός της ελληνικής συμμετοχής στο «σκακιστικό πρωτάθλημα» της ΝΑΤΟικής λυκοσυμμαχίας δεν τιμά τις καλύτερες παραδόσεις του ελληνικού σκακιού που συχνά στήριξε - ως ΕΣΟ, σύλλογοι και παίκτες - αγώνες και εκδηλώσεις του φιλειρηνικού κινήματος της χώρας.

*Από το Ριζοσπάστη (2 Απρίλη 2017)

Ο χυδαίος ανθρωπάκος και ο Μπελογιάννης...

Χυδαίος. Γλοιώδης. Φερέφωνο ενός σάπιου πολιτικοοικονομικού συστήματος. Με δυο 
λέξεις Θεόδωρος Πάγκαλος. Στον ανθρωπάκο δόθηκε «Βήμα». Ένα μικρόφωνο. 
Και αυτός μίλησε. Για την ακρίβεια …ξέρασε. Έκανε αυτό που τον έχει διδάξει το σύσ-
τημα που υπηρετεί. Κάποιος εξάλλου πρέπει να κάνει τη βρώμικη δουλειά. Με το ρυ-
παρό λόγο του, έπιασε στο στόμα του, τον Μπελογιάννη. Βγήκε για λίγο στην επιφά-
νεια μέχρι να χωθεί πάλι στον υπόνομο του…

Η κωδική ονομασία «μεγάλος τραγουδιστής» στην υπόθεση Οτσαλάν, όταν πρωτοστά-
τησε στην παράδοση του Κούρδου ηγέτη, στους Τούρκους, δεν του δόθηκε τυχαία. 
Είπαμε, άνθρωπος των βρώμικων αποστολών. Μια ανάλογη εκτέλεσε και χτες.

Ο υπουργός της εντολής θα «πείτε ότι τη σημαία την πήρε ο αέρας» στα Ίμια. Ο υπουρ-
γός που υπέγραψε τη συμφωνία της Μαδρίτης αναγνωρίζοντας «ζωτικό χώρο» της Τουρ-κίας στο Αιγαίο, τόλμησε να μιλήσει για τον Μπελογιάννη του «έτσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα». Τον Μπελογιάννη που μπροστά στους στρατοδίκες, του ίδιου συστήματος, με αυτό που γαλούχησε Πάγκαλους, έλεγε: «Ο πατριωτισμός κάθε κόμματος μετριέται μό-
νο τότε που η λευτεριά και η εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας διατρέχει κίνδυνο».

Ο προπαγανδιστής του «όλοι μαζί τα φάγαμε» και το «μνημόνιο είναι ευλογία» θέλησε 
να σπιλώσει τον αντάρτη Μπελογιάννη, που πολέμησε και έδωσε τη ζωή του για ανεξαρ-τησία, λαϊκή κυριαρχία και ευημερία. Του Μπελογιάννη του «αγωνιζόμαστε για να ξη-μερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες, χωρίς πείνα»…

Το ανθρωπάκι του «Σάββα, παιδί μου, πέτα τον έξω», απέναντι στον Μπελογιάννη, 
που βροντοφώναξε: «Δεκάδες φορές μπήκε μπροστά μου το δίλημμα: Να ζω προδί-
δοντας τις πεποιθήσεις μου, την ιδεολογία μου, είτε να πεθάνω, παραμένοντας πιστός
σ’ αυτές. Πάντοτε προτίμησα το δεύτερο δρόμο και σήμερα τον ξαναδιαλέγω».

Ο Πάγκαλος που έχει σπιλώσει κάθε κινητοποίηση βρίζοντας από τους αγρότες, μέχρι 
τους ναυτεργάτες και τους διανοούμενους της χώρας, είναι αυτός που τόλμησε να μιλή-
σει εξ΄ ονόματος του λαού, με λόγια πεζοδρομίου, για να μας πει ότι δεν ενδιαφέρεται 
για τον Μπελογιάννη και το μουσείο του. Μπορεί; Αλλά το μόνο σίγουρο ότι για τον 
ίδιο λαό, ο Πάγκαλος είναι στα αζήτητα. Όμως, ο Μπελογιάννης, θα στέκει πάντα 
εκεί, διαχρονικά. Για τον απλό λόγο, ότι θυσιάστηκε με το γαρίφαλο στο χέρι, 
για ιδανικά και αξίες.

Οι εμετικές αναφορές του Πάγκαλου θα κάνουν για λίγες μέρες το γύρω του διαδικτύου, 
θα χρησιμοποιηθούν στο μέλλον για να περιγράψουν το «ποιόν» του αλλά μέχρι εκεί… 
Απλά θα προστεθούν στο μακρύ κατάλογο του υβρεολόγιου, ενός υποτακτικού πολιτικού εκπροσώπου της τάξης που δολοφόνησε τον Μπελογιάννη και σήμερα «εκτελεί» με νό-
μους, καθημερινά έναν ολόκληρο λαό.

Ο Πάγκαλος έχει δηλώσει ότι είναι «ένας κανονικός αντικομμουνιστής» και με αυτή την ιδιότητα του, ομολογουμένως εκτελεί με ακρίβεια την αποστολή του. Ο καλοπληρωμένος ρόλος του, από το σύστημα που τον ανέδειξε θα τον βγάζει κάθε τόσο στον «αφρό» για 
να πιάνει «δουλειά». Δίπλα στους ναζί μπράβους που διαλαλούν ότι θα «γκρεμίσουν» το Μουσείο του Μπελογιάννη, τρέχει να πάρει θέση και ο Πάγκαλος. Όλοι μαζί. Ο καθένας 
στο πόστο του.

Οι ιδεολογικοί απόγονοι αυτών που εκτέλεσαν τον Μπελογιάννη, τρέμουν ακόμα τα λόγια του: «Αγωνιζόμαστε για να προφτάσουμε την αυγή και το αύριο, για να δημιουρ-γήσουμε νέους χρόνους κι εποχές, στο μπόι των ονείρων μας, στο μπόι των ανθρώπων». 
Τρέμουν στην ιδέα, ότι για αυτά τα όνειρα, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που αγωνίζονται. Και κυρίως ότι σε αυτά δε χωράνε Πάγκαλοι…

*Άρθρο του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου, από τον Ημεροδρόμο

Οι "συμβουλές" του "ήσυχου" μικροαστού - νοικοκύρη...

Αντιλαϊκό σφαγείο με φοροληστεία, δραστικές περικοπές και αναδιαρθρώσεις στο «βωμό» του κεφαλαίου...

Ολοένα και πλησιάζουν τα νέας κοπής αντιλαϊκά μέτρα, μόνιμου χαρακτήρα και επα-ναλαμβανόμενης απόδοσης, που βέβαια έρχονται να προστεθούν σε όλα αυτά που κλιμακώθηκαν στο πλαίσιο τόσο του τρέχοντος όσο και των προηγούμενων μνημονίων.
Σε αυτό το φόντο, η «επόμενη μέρα» χαρακτηρίζεται από νέο γύρο αντιλαϊκής επίθεσης, 
με μέτρα όπως αυτά που αφορούν στην απογείωση της φοροληστείας και στη διάλυση 
των ήδη καταβαλλόμενων συντάξεων, και μάλιστα σε συνδυασμό με μια σειρά αναδιαρ-θρώσεις που κρίνονται αναγκαίες στην προοπτική ανάκαμψης του εγχώριου κεφαλαίου. 
Στην πρώτη γραμμή της αντιλαϊκής επίθεσης βρίσκεται η περαιτέρω «απελευθέρωση» 
στην αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας, με αιχμή την πώληση παραγωγικών μονάδων της ΔΕΗ, τα επόμενα χτυπήματα στα Εργασιακά και μια σειρά από άλλα «εκκρεμή» ζητήμα-
τα, στοχεύοντας στην άρση της «αβεβαιότητας» για την αστική τάξη και, βέβαια, στην προσέλκυση ικανής μάζας νέων κερδοφόρων επενδύσεων, καταπώς επιδιώκουν ο ΣΕΒ 
και τα άλλα τμήματα του κεφαλαίου.
Την ίδια ώρα, προετοιμάζονται τα πρώτα νέα εφαρμοστικά νομοσχέδια, που αναμένεται 
να κατατεθούν στη Βουλή από την επόμενη βδομάδα, ενώ οι «απελευθερώσεις» στην αγο-
ρά της ηλεκτρικής ενέργειας και η πώληση παραγωγικών μονάδων της ΔΕΗ ενδέχεται να περάσουν σε επόμενη φάση, αμέσως μετά το κλείσιμο της τρέχουσας αξιολόγησης, σε μια εξέλιξη που δείχνει να ευνοεί τους χειρισμούς από την πλευρά της συγκυβέρνησης, ενόψει, βέβαια, της παραπέρα κλιμάκωσης της αντιλαϊκής πολιτικής.

*Απόσπασμα από άρθρο στο Ριζοσπάστη (2 Απρίλη 2017)

Το δικό μας αιώνιο τραγούδι...

«Προοδεύουν» τα αντιλαϊκά παζάρια, στα «σκαριά» τα εφαρμοστικά νομοσχέδια...

"... Σε εντατικούς ρυθμούς συνεχίζονται οι συνεννοήσεις της συγκυβέρνησης γύρω από το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, με επόμενη φάση την επιστροφή των υψηλόβαθμων κλιμακίων του κουαρτέτου στην Αθήνα, ενδεχομένως και από την ερχόμενη βδομάδα. 
Η «πρόοδος» διαπιστώθηκε και στο πλαίσιο της προχτεσινής συνεδρίασης της Ομάδας Εργασίας του Γιούρογκρουπ. Οι διεργασίες συνεχίζονται και στο εσωτερικό του κουαρ-τέτου, οι «θεσμοί» του οποίου συνεδρίαζαν, το βράδυ χτες, σχετικά με το χρονοδιάγραμ-
μα αλλά και για τα όποια «εκκρεμή» ζητήματα.
Την ίδια ώρα, προετοιμάζονται τα πρώτα από νέα εφαρμοστικά νομοσχέδια, που αναμέ-νεται να κατατεθούν στη Βουλή, τις επόμενες μέρες (ενδεχομένως μέσα στη Μεγάλη εβδομάδα να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία), με επίκεντρο, βέβαια, το αντιλαϊκό σφαγείο στις ήδη καταβαλλόμενες συντάξεις και την απογείωση της φοροληστείας απέναντι σε μισθωτούς, συνταξιούχους, αγρότες. Δεδομένα είναι και τα επόμενα χτυπήματα στα Εργα-σιακά, ζήτημα το οποίο, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, πηγαίνει προς «διευθέτηση». Σύμφωνα με πληροφορίες, τα αντιλαϊκά παζάρια των τελευταίων ημερών γυροφέρνουν γύρω από το χρονοδιάγραμμα που αφορά στην καρατόμηση των συντάξεων καθώς και 
στο ύψος των ομαδικών απολύσεων.
Οι «απελευθερώσεις» στην αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας και για τη πώληση παραγω-γικών μονάδων της ΔΕΗ, ενδέχεται να περάσουν σε επόμενη φάση, αμέσως μετά το κλεί-σιμο της τρέχουσας αξιολόγησης, σε μια εξέλιξη που δείχνει να ευνοεί τους χειρισμούς από την πλευρά της συγκυβέρνησης, ενόψει, βέβαια, της παραπέρα κλιμάκωσης της αντιλαϊκής πολιτικής..."

*Απόσπασμα από άρθρο στο Ριζοσπάστη (1 Απρίλη 2017)

Στοιχειώνουμε το όνειρο... γιατί θέλουμε να αλλάξουμε τον Κόσμο...

Η απόφαση για τους μετανάστες εργάτες γης στη Μανωλάδα και η αστική υποκρισία...

Η αστική υποκρισία είναι η άλλη όψη της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, αν κρίνουμε 
απ' το πώς υποδέχτηκε ο αστικός Τύπος την απόφαση του ευρωδικαστηρίου για τους μετανάστες εργάτες γης στη Μανωλάδα, που πυροβολήθηκαν τον Απρίλη του 2013 από μπράβους των «φραουλάδων» καπιταλιστών γης. Αλλοι ανακάλυψαν ξαφνικά το αίσχος 
και άλλοι εστίασαν στο άδικο μιας προηγούμενης δικαστικής απόφασης, που απάλλασσε 
ή έδινε ποινές - «χάδι» στους ενόχους. Κι αυτό όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά επειδή η συγκεκριμένη απόφαση «εξέθεσε» τη χώρα. Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, βγήκε 
να μιλήσει για το κράτος «των προηγούμενων» που ήταν «συνένοχο... σε μια ακραία ρατσιστική και απάνθρωπη εκμετάλλευση». Ποιοι τα λένε αυτά; Αυτοί που κρατάνε χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες εγκλωβισμένους και έρμαια σε κάθε είδους εκβια-
σμό. Αυτοί που μόλις πριν από μερικούς μήνες ψήφισαν νόμο που ενισχύει τα δουλεμ-
πορικά γραφεία και σήμερα «διαπραγματεύονται» το παραπέρα πετσόκομμα εργατι-
κών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Οσο για την «ακραία, ρατσιστική και απάνθ-
ρωπη εκμετάλλευση», που χρεώνει στους προηγούμενους η κυβέρνηση, υποθέτουμε 
ότι αυτά τελείωσαν μετά την απόφαση του ευρωδικαστηρίου και πλέον ξεκινάει η επο-
χή μιας πιο ...«ανθρώπινης» εκμετάλλευσης.

*Σχόλιο στο Ριζοσπάστη (1 Απρίλη 2017)

1 Απρίλη 1955... Έναρξη του ένοπλου αγώνα της αντικομμουνιστικής και εθνικιστικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ)...

Η ΕΟΚΑ, που στόχο είχε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, είχε έντονο αντικομμου-νιστικό και εθνικιστικό χαρακτήρα.
Τα σχέδια ίδρυσης της οργάνωσης εξυφαίνονταν ήδη από το 1950 με την ενεργή στήριξη μερίδας της ελληνικής αστικής τάξης. 
Επικεφαλής της υπήρξε ο Γεώργιος Γρίβας, ο οποίος στην κατοχή είχε δράση ως αρχηγός της αντικομμουνιστικής οργάνωσης Χ, ενώ τη συγ-κατάθεσή του είχε δώσει και ο Αρχιε-πίσκοπος Μακάριος.
Η πάλη της ΕΟΚΑ δεν στηριζόταν στο μαζικό ένοπλο αγώνα. Τη δύναμή της αποτελούσαν λίγες εκατοντάδες ενόπλων, σαμποτέρ και εκτελεστών, ενώ στο στόχαστρό της βρέθηκαν τουρκοκύπριοι, αλλά και συνδικαλιστές, μέλη και στελέχη του ΑΚΕΛ. Η δράση της ΕΟΚΑ και της ΒΟΛΚΑΝ (τουρκοκυπριακή εθνικιστική οργάνωση) συντέλεσε στην έξαψη του εθνικιστικού μίσους, το οποίο ο βρετανικός ιμπεριαλισμός αξιοποίησε στο έπακρο στα πλαίσια της προώθησης της δικής του πολιτικής υπαγόρευσης λύσεων κατά τα στρατηγικά του συμφέροντα.

*Αναδημοσίευση από το 902.gr